- Ana sayfa
- Yargı kararı
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E. 2026/604 K. 2026/547
Karar tarihi: 1 Ekim 2026
Atıf yapılan maddeler
Karar metni
T.C.
YARGITAY
HUKUK GENEL KURULU
- MAHKEMESİ
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi
- SAYISI
- 2026/148 E., 2026/451 K.
- ÖZEL DAİRE KARARI
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 17.09.2025 tarihli ve 2025/1051 Esas, 2025/6464 Karar sayılı BOZMA kararı
Taraflar arasındaki işçilik alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.
Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan inceleme sonucunda gereği düşünüldü:
Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla uygulanmakta olan aynı Kanun’un 352/1-b maddesi uyarınca temyiz başvurusunun reddine karar vermek gerekir.
Öte yandan 04.06.2025 tarihli ve 32920 (Mükerrer) sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 20. maddesi ile HMK'nın Ek 1. maddesinin 2. fıkrası "200 üncü ve 201 inci maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341 inci, 362 nci ve 369 uncu maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır." şeklinde değiştirilmiştir.
Dosya içeriğine göre kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemi ile açılan eldeki davada, Bölge Adliye Mahkemesinin davanın kısmen kabulüne dair kararının davalı vekili tarafından temyizi üzerine Özel Dairece, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra ihbar tazminatı talebinin reddi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından direnme kararı verilmiştir.
Somut olayda, uyuşmazlık konusu olan ve hüküm altına alınan net 1.419,00 KWD ihbar tazminatı alacağının, dava tarihindeki (22.07.2020) Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden Türk lirası karşılığının 32.295,00 TL olduğu ve dava tarihi itibarıyla HMK'nın 362/1-a maddesi uyarınca kesinlik sınırı olan 72.070,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.
Hâl böyle olunca davalı vekilinin temyiz başvurusunun miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.
KARAR
Açıklanan sebeple;
Davalı vekilinin temyiz başvurusunun MİKTARDAN REDDİNE,
İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
01.10.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
