- Ana sayfa
- Yargı kararı
Yargıtay 8. Ceza Dairesi E. 2026/1238 K. 2026/10906
Karar tarihi: 1 Ekim 2026
Atıf yapılan maddeler
- 5271 sayılı CEZA MUHAKEMESİ KANUNU, m. 280/1-a
- 5271 sayılı CEZA MUHAKEMESİ KANUNU, m. 289/1-b
- 5271 sayılı CEZA MUHAKEMESİ KANUNU, m. 299/1
- 5271 sayılı CEZA MUHAKEMESİ KANUNU, m. 302/1
- 5271 sayılı CEZA MUHAKEMESİ KANUNU, m. 304/1
- 2313 sayılı UYUŞTURUCU MADDELERİN MURAKABESİ HAKKINDA KANUN, m. 23/5
Karar metni
T.C.
YARGITAY
8. CEZA DAİRESİ
- MAHKEMESİ
- Ceza Dairesi
- SAYISI
- 2025/3181 E. 2025/2468 K.
- SUÇ
- Uyuşturucu madde ticareti
- HÜKÜMLER
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
- Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.
Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2025 tarihli ve 2025/140 Esas, 2025/239 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 22.12.2019 tarihli eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanunu’nun 188/3, 188/4-a, 53... . maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ve 30.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 29/04/2020 tarihli eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanunu’nun 188/3, 188/4-a, 192/3, 53... . maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ve 24.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir, ancak kazanılmış hakkı gözetilerek 20... ay hapis ve 41.620 TL üzerinden infazına karar verilmiştir.
Sanık ... hakkında esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23/5 maddesinin 1. cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 53... . maddeleri uyarınca 4 yıl hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir, ancak kazanılmış hakkı gözetilerek 1 yıl üzerinden infazına karar verilmiştir. Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 188/3, 188/4-a, 192/3, 62... . maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ve 20.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. Sanık ... hakkında esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçundan beraat kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 25.11.2025 tarihli ve 2025/3181 Esas, 2025/2468 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1.Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, suç vasfında hataya düşüldüğüne, eksik incelemeyle karar verildiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkumiyete yeterli delil olmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine, hükmün gerekçesiz olduğuna ilişkindir.
2.Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın inkar ve ikrar beyanlarında neden ikrar beyanına üstünlük tanındığının açıklanmadığına ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Tebliğnamede 5271 sayılı Kanun'un 280/g maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesinin temyize konu kararının bozulması talep edilmişse de, 5271 sayılı Kanun'un 289/1-e ve 289/1-b maddesi gereği Bölge Adliye Mahkemesinin bozma kararında hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılarak, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
1. Sanık ... Hakkında Verilen Hükme Yönelik
Dava dosyası kapsamına göre, 22.12.2019 günü ismini vermek istemeyen ihbarcının kolluk kuvvetlerine sanık ...'in madde sattığına ilişkin ihbarda bulunması üzerine yapılan aramada iki parça halinde bir miktar eroin maddesi, ... maddesi, esrar maddesi ve yeşil reçete ile satılabilen hapların ele geçirildiği, 29.04.2020 tarihindeyse kolluk kuvvetlerince ...'in ikamette yüklü miktarda uyuşturucu madde bulundurduğu istihbari bilgisi üzerine yapılan aramada çok sayıda madde paketlemede kullanılan poşet, kullanma sınırının çok üzerinde eroin, ..., hint keneviri bitkisi, sentetik ..., sentetik ecza hapı, eroin kalıntısı bulunan bir adet çay kaşığı, iki adet beyaz renkli eldiven, iki adet hassas terazi ve ikametin hol kısmında saksı içerisinde farklı boylarda, ekili vaziyette kenevir bitkisi ele geçirildiği iddiasına ilişkin olarak;
a. Dava dosyasının kapsamına göre, şartları oluşmamasına rağmen sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanması hukuka aykırı ise de aleyhe temyiz talebi bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
b. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, kolluk tutanakları, 29.04.2020 tarihinde aramanın yapıldığı evde bulunan tanıkların beyanları, tutanak tanıklarının beyanları, sanık ...'in toksikoloji raporunda esrar maddesine rastlanmamış olması, ele geçen maddenin çeşitliliği ve kullanma sınırının üzerinde olmasının yanında paketlemede kullanılan poşetler ve terazilerin de ele geçmiş olmasına göre, sanık ...'in 2313 sayılı kanuna muhalefet suçunu işlediği ve ele geçen uyuşturucu maddeyi satış amaçlı bulundurduğuna dair kabulde ve arama işleminde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanık ... Hakkında Verilen Hükme Yönelik
İstihbari bilginin sanık ... hakkında olup sanık ... hakkında bir istihbari bilginin bulunmadığı, sanık ...'in arama yapılan ikamette yaşadığına ilişkin somut delil bulunmadığı, tanıkların soruşturma aşamasında sanık ... hiç bahsetmezken kovuşturma aşamasında kendi içlerinde ve birbirleriyle çelişkili beyanlar verdikleri, sanığın tüm aşamalarda alınan beyanlarında ele geçen maddelerle ilgisinin bulunmadığını savunduğu, diğer sanık ...'ın cezaevinden sanık ...'in suçu üstlenmesi için bir pusula gönderdiği, sanığın savunmasının aksine, diğer sanık ...'ın suçuna iştirak ettiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
1. Sanık ... Hakkında Verilen Hükme Yönelik
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 25.11.2025 tarihli ve 2025/3181 Esas, 2025/2468 Karar sayılı kararında sanıklar ve müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,
2. Sanık ... Hakkında Verilen Hükme Yönelik
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 25.11.2025 tarihli ve 2025/3181 Esas, 2025/2468 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2026 tarihinde karar verildi.
