- Ana sayfa
- Yargı kararı
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E. 2026/252 K. 2026/4996
Karar tarihi: 18 Haziran 2026
Atıf yapılan maddeler
Karar metni
T.C.
YARGITAY
1. HUKUK DAİRESİ
- MAHKEMESİ
- Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
- SAYISI
- 2025/1927 E., 2025/2252 K.
- İLK DERECE MAHKEMESİ
- Karapınar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- SAYISI
- 2021/431 E., 2025/164 K.
Dava, hile hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Davacı vekili; davalının davacının oğlu olduğunu, davalı ... ile dava dışı kardeşi ...’nin oturdukları evden çıkarılmalarına ilişkin dava nedeniyle yeni bir konut satın almak amacıyla kredi çekmeleri gerektiğini ileri sürerek davacıdan taşınmaz devri talep ettiklerini, bu amaçla davacıya ait Konya ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 47... parsel sayılı taşınmazların davalıya, ... ilçesi, ... köyü 7 parsel sayılı taşınmazın ise dava dışı ...’ye devredildiğini, devir işlemlerinin gerçekte satış veya bağış amacı taşımadığını, yalnızca kredi temini amacıyla geçici olarak gerçekleştirildiğini, tapuda işlemin hibe şeklinde yapılmasının davacının gerçek iradesini yansıtmadığını, dava dışı ...’nin kredi ihtiyacının ortadan kalkması üzerine adına devredilen taşınmazı davacıya iade ettiğini, buna karşılık davalının kredi çekmediği hâlde kendisine devredilen taşınmazları geri vermediğini ve iade taleplerini reddettiğini, davacının davalı lehine karşılıksız kazandırma iradesinin bulunmadığını, davalının davacıyı aldatmak suretiyle taşınmazları üzerine geçirdiğini ileri sürerek dava konusu 47... parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekilleri; dava konusu Konya ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 47... parsel sayılı taşınmazların davacı tarafından müvekkiline kredi teminatı amacıyla geçici olarak devredildiği iddiasının gerçeği yansıtmadığını, kredi teminatı için mülkiyet devrine gerek bulunmadığını, Aksaray ili, ... Mahallesinde bulunan 19 08... parsel sayılı taşınmazın dava dışı ... adına tescil edilmesi nedeniyle müvekkili ... ile kardeşi ...’nin uzun yıllar oturdukları evden çıkarıldıklarını, bu hususun Aksaray 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/180 Esas sayılı dosyası ile sabit olduğunu, ayrıca Aksaray 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/298 Esas sayılı dosyasında ve Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 2019/502 Esas sayılı ilamında, söz konusu taşınmaz üzerindeki yapının zemin ve birinci katlarının ... ve ... tarafından yaptırıldığının kabul edildiğini, davacının ise yalnızca üst kata ilişkin katkısının bulunduğunun belirlendiğini, davacının, küçük oğlu ... nedeniyle mağdur olduğunu düşündüğü diğer oğulları lehine denkleştirme yapmak ve yaşanan mağduriyeti gidermek amacıyla dava konusu taşınmazları müvekkiline ve dava dışı ...’ye bağışladığını, tapu işleminde davacının taşınmazları kendi isteğiyle ve bedelsiz olarak devrettiğine ilişkin beyanının bulunduğunu, bu nedenle devir işleminin gerçek ve geçerli bir bağış niteliğinde olduğunu, davacının bağıştan dönme koşullarını da ortaya koyamadığını, TBK’nın 295. maddesinde düzenlenen bağışlamanın geri alınması şartlarının somut olayda gerçekleşmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.
İlk Derece Mahkemesinin, ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararında; dava konusu taşınmazların 21.12.2020 tarihli resmi senetlerle davalıya devredildiği, dinlenen tanıklardan ...’nin davacının aldatıldığına ilişkin doğrudan bilgi sahibi olmadığını beyan ettiği, davalı tanığı ...’nin ise taşınmazların kredi amacıyla değil kardeşler arasında paylaştırma amacıyla verildiğini ifade ettiği, ayrıca Aksaray 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/298 Esas sayılı dosyası ile Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 2019/502 Esas sayılı ilamında davalı ... ile kardeşi ...’nin aileye ait başka bir taşınmaz üzerindeki katkılarının kabul edilmiş olduğu, bu nedenle davacının dava konusu taşınmazları oğulları arasında denkleştirme amacıyla devretmiş olmasının kuvvetle muhtemel bulunduğu, hile iddiasının ispat yükünün davacıda olduğu, davacının taşınmazların kredi çekilmesi amacıyla devredildiğini ve davalı tarafından aldatıldığını ispat edemediği, kendisine yemin deliline başvurma imkânı tanınmasına rağmen yemin metni de sunmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, karara karşı süresi içinde davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, İlk Derece Mahkemesinin davanın reddine ilişkin kararında isabetsizlik bulunmadığı belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
-KARAR-
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı 116,60 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.06.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
