- Ana sayfa
- Yargı kararı
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E. 2026/692 K. 2026/4715
Karar tarihi: 17 Eylül 2026
Atıf yapılan maddeler
Karar metni
T.C.
YARGITAY
11. HUKUK DAİRESİ
- MAHKEMESİ
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
- SAYISI
- 2023/2142 Esas, 2025/2252 Karar
KARAR: Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 5. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi
SAYISI: 2022/294 E., 2023/163 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
KARAR
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı gerçek kişinin 2021/... sayılı “...” ibareli marka başvurusuna müvekkilinin “...” ibaresini ihtiva eden tanınmış markalarına dayalı olarak itiraz ettiğini, itirazlarının davalı Kurum tarafından reddolunduğunu, verilen kararın hatalı olduğunu, müvekkilinin 1986 yılından bu yana “...” markasının sahibi olduğunu, tüketicilerin “... .” markalarını müvekkili şirket ile özdeşleştirdiğini, müvekkili markalarının piyasadaki bilinilirliğinin mahkeme kararları ile de tespit edildiğini, taraf markaları arasında iltibas ihtimalinin bulunduğunu, tanınmışlığın bu ihtimali kuvvetlendirdiğini, markaların kapsamlarının aynı olduğunu, gıda ürünlerinin ilgili tüketicilerinin bu ürünleri hızlı ve anlık kararlar ile satın aldıklarını, ortalama tüketicilerin dava konusu markayı, müvekkilinin markalarından biri olarak algılayacağını, davalı başvurusunun kötüniyetle yapıldığını ileri sürerek 2022-M-7599 sayılı Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun (YİDK) kararının 29... . sınıfta yer alan mal ve hizmetlerin tamamı, 35. sınıfta yer alan “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri. Kuru bakliyat. Hazır çorbalar, bulyonlar. Zeytin, zeytin ezmeleri. Hayvansal kaynaklı sütler; bitkisel kaynaklı sütler; süt ürünleri (tereyağı dahil). Yenilebilir bitkisel yağlar. Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, salçalar. Kuru yemişler. Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin. Yumurtalar, yumurta tozları. Patates cipsleri. Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler. Makarnalar, mantılar, erişteler. Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Bal, arı sütü, propolis. Yiyecekler için çeşni/lezzet vericiler, vanilya, baharatlar, domates sosları dahil olmak üzere soslar. Mayalar, kabartma tozları. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri. Çaylar, buzlu çaylar. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler. Sakızlar. Dondurmalar, yenilebilir buzlar. Tuz. Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç. Pekmez mallarının bir araya getirilmesi” hizmetleri ile 43. sınıfta yer alan “Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri” yönünden iptaline ve aynı mal ve hizmetler bakımından markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; başvuru markasında “...” ibaresinin, “....” esas unsuru ile birlikte, dikkat çekici bir şekil unsuru ve marka örneğinin tamamını kaplayan büyük
“B” harfi ile birlikte bambaşka bir kompozisyon ve içerikte kullanıldığını, iki markanın karıştırılma olasılıklarının doğmadığını, başvurunun 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı SMK) 6/5 hükmü uyarınca reddini gerektirecek haklı ve geçerli bir sebep bulunmadığını, davalı başvurusundaki ayırt ediciliği sağlayan esas unsurun “...” ibaresi olduğunu, İngilizce kökenli olan “...” ibaresinin bir tür kek çeşidini ifade ettiği, markada ancak yardımcı unsur konumunda yer aldığını, davalının başvurusunun 6769 sayılı SMK’nın 6/9 hükmü
anlamında kötü niyetli bir başvuru olduğunun ispat edilemediğini savunarak davanın reddini istemiştir.
2.Diğer davalı vekili cevap dilekçesinde; taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını, “...' veya İngilizce'deki çoğul hali ile '...' ibaresinin bir tür kakaolu ıslak kek ürününün genel adı olduğunu, müvekkili markasının bütün olarak özgün bir şekil içerdiğini, tek başına “...” ya da “...” ibarelerinin ayırt edicilik sağlayan unsurlar olmadığını, müvekkili markasının asli unsurunun “limburgia” olduğunu, müvekkili markasının Türkçe'de ". ..." anlamına geldiğini, taraf markalarının kapsamlarının örtüşmediğini, davacı yanın tanınmışlık iddialarının kabul edilebilir olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuru kapsamında yer alıp iş bu davaya konu edilen mal ve hizmetlerin tamamı açısından taraf markalarının benzer ihtiyaçları karşılayan, tüketiciye aynı kanaldan ve aynı tür satış yöntemi ile ulaştırılan, birbirleri ile doğrudan rekabet ilişkisi içerisinde bulunan, hedef tüketici kitleleri benzer olan, birbirlerini tamamlayan ya da birbirleri yerine ikame edilebilirliği bulunan mal ve aynı malların satışına yönelik hizmetleri kapsadıkları, “...” ya da “...” ibaresinin öncül anlamının bir kek, kurabiye, çikolatalı tatlı türü olduğu, bu haliyle söz konusu ortak unsurun “gıda ürünlerinin” geneli itibariyle ayırt edici vasfı yüksek olmayan bir kelime olduğu, “Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar, kekler, pastalar, bisküviler, çikolatalar, dondurmalar, tartlar, gofretler” vb. mahiyetteki yiyecekler açısından ise doğrudan bir ürün çeşidi/cinsi olarak nitelendirilebilecek bir ibare olduğu, dava konusu marka ile davacı markalarının görsel anlamda hiçbir ortak unsur taşımadıkları, dava konusu markada hakim şekil/harf logosunun yanı sıra “limburgia” şeklinde ayırt ediciliği yüksek bir sözcük unsurunun yer aldığı, markadaki “...” kelimesinin doğrudan bir ürün adı olduğu ve özellikle yiyecek/içecek sektöründe anılan ibarenin ayırt edici vasfının bulunmadığı/son derece zayıf olduğu, tüketicinin bu ibarenin ortaklığına dayalı olarak iki işaret arasında bir bağlantı kurmayacağı, başvurunun davacı markalarıyla karıştırılması riskinden söz edilemeyeceği, işaretlerin bütünsel algılarında yine iltibas ihtimalinin ortaya çıkmayacağı, davacı yanın özellikle “...” şeklindeki kullanımının yıllara sair kullanım sonucunda ayırt edicilik elde ettiği ve sektörel olarak tanınmış marka olarak kabul edildiği görülmekle birlikte, somut olay özelinde işaretler arasındaki farklılık düzeyi dikkate alındığında, SMK'nın 6/4 ve 6/5 hükümleri koşullarının oluşmadığı, kötü niyet iddiasına dayalı istemlerin yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.
IV. İSTİNAF
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, tescilli bir marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzerlik olup olmadığının, her ikisinin ayırt edici ve baskın unsurları gözetilerek münferit unsurlardan ziyade bütünü itibariyle bıraktığı izlenim dikkate alınarak belirleneceği, buna göre “...” ibareli marka başvurusu ile davacının “...” asıl unsurlu markaları arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 hükmü anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı, zira mahkemece itibar edilerek hükme esas alınan bilirkişi raporunda açıklandığı üzere "..." ibaresinin, bir kek/kurabiye/çikolatalı tatlı türünün adı olduğu ve dava konusu markada da tür adı olarak kullanıldığı, tanımlayıcı nitelikteki bu ibarenin, taraf markalarında ortak olarak yer almasının, markaların karıştırılmasına yol açmayacağı, bu haliyle başvuru markasının davacı markalarından yeterince farklılaştığı, bütününe hakim olan tertip tarzı bakımından da davacının tanınmış ve kullanımla ayırt edicilik kazanmış markalarına yaklaştığından söz edilemeyeceği, SMK'nın 6/4 ve 6/5 hükümleri şartlarının gerçekleşmediği ve marka başvurusunun kötü niyetle yapıldığının ispat edilemediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Dava ve Hukuki Nitelendirme
Dava, davalı gerçek kişinin marka başvurusuna davacının itirazlarının reddine yönelik nihai Kurum kararının iptali ile markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava, davalı adına 2021/... sayılı “...” ibareli marka başvurusunun davacı adına tescilli “...” ibaresini ihtiva eden tanınmış markalarına dayalı olarak yapılan itiraza ilişkin YİDK tarafından verilen nihai kararın iptali ile markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.
Mahkemece dava konusu marka ile davacı markalarının görsel anlamda hiçbir ortak unsur taşımadıkları, dava konusu markada hakim şekil/harf logosunun yanı sıra “limburgia” şeklinde ayırt ediciliği yüksek bir sözcük unsurunun yer aldığı, markadaki “...” kelimesinin doğrudan bir ürün adı olduğu ve özellikle yiyecek/içecek sektöründe anılan ibarenin ayırt edici vasfının bulunmadığı/son derece zayıf olduğu, tüketicinin bu ibarenin ortaklığına dayalı olarak iki işaret arasında bir bağlantı kurmasının mümkün olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinafı başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.
Marka tescilinde nispi red nedenlerinin düzenleyen SMK'nın 6. maddesinde ise tescil başvurusu yapılan bir markanın, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile aynılığı ya da benzerliği ve kapsadığı mal veya hizmetlerin aynılığı ya da benzerliği nedeniyle, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile halk tarafından ilişkilendirilme ihtimali de dâhil karıştırılma ihtimali varsa itiraz üzerine başvuru reddedileceği düzenlenmiştir.
Tarafların markalarında ortak olarak yer alan “...” ya da “...” ibaresinin bir kek, kurabiye, çikolatalı tatlı türü olduğu, bu haliyle anılan ibarelerin, başvuru kapsamında yer alan 30 sınıf. “Pastacılık ve fırıncılık mamulleri,
tatlılar, yaş pasta, Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, gofretler.” emtiaları yönünden doğrudan ürün çeşidi/cinsi olarak nitelendirilebilecek ibareler olduğundan tanımlayıcı olduğu, markanın asli fonksiyonu olan ayırt ediciliği sağlayan ibareler olmadığı (Dairemizin 18.06.2026 tarih, 2025/6984 Esas, 2026/3712 Karar sayılı ilamı), ancak bu emtialar dışında kalan mal ve hizmetler yönünden ise davacının ... no.lu markası başta olmak üzere bir çok markası bulunduğundan, taraflara ait markalarda yer alan “...” ibaresi ve özellikle davalı başvuru markasında iki defa ''...'' kelimesinin geçmesi ve başvuru markasındaki ''B'' büyük harfinin de ... kelimesinin ilk harfi izlenimi yarattığı anlaşıldığından taraf markalarının esas unsurları bakımından benzer oldukları, bu benzerliğin, markaların tescil kapsamlarında yer alan aynı veya benzer mallar yönünden ortalama tüketici kitlesinde, her iki markalı ürünün aynı veya aralarında idari/işletmesel bağlantı bulunduğu ve aynı kökenden geldiği zannını doğurabilecek nitelikte olduğu, bu nedenle karıştırılma ihtimalinin oluştuğunun kabulü ile yapılan açıklamalar çerçevesinde bir değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yukarıda yazılı olduğu şekilde taraf markaları arasında iltibasın oluşmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenlerle davacı yararına bozulması gerekmiştir.
VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1 hükmü uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.09.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
