- Ana sayfa
- Yargı kararı
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E. 2025/2252 K. 2026/8249
Karar tarihi: 23 Eylül 2026
Atıf yapılan maddeler
- 5320 sayılı CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ HAKKINDA KANUN, m. 8/1
- 5271 sayılı CEZA MUHAKEMESİ KANUNU, m. 223/8
- 5271 sayılı CEZA MUHAKEMESİ KANUNU, m. 253/21
- 5237 sayılı TÜRK CEZA KANUNU, m. 157/1
- 23823 sayılı CEZA MUHAKEMESİNDE UZLAŞTIRMA YÖNETMELİĞİ, m. 34
- 1412 sayılı CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU, m. 321
Karar metni
11. Ceza Dairesi 2025/2252 E. , 2026/8249 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/678 E., 2025/254 K.
SUÇLAR : Dolandırıcılık, kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli resmi belgede sahtecilik
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düşme
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. Kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli resmi belgede sahtecilik suçu yönünden yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, öne sürülen diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
1. Sanıklar hakkında kurulan hükümde ceza belirlendikten sonra, kazanılmış hak nedeni ile sanıkların, 3 yıl hapis cezası ile "cezalandırılmalarına" karar verilmesi gerekirken cezalarının 3 yıl hapis cezası şeklinde "infazına" karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasının (B) bendinin 4. paragrafında yer alan ''infazına” ibraresinin hükümden çıkarılarak yerine ''cezalandırılmalarına" ifadesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II. Dolandırıcılık suçu yönünden yapılan incelemede;
5271 sayılı CMK'nin 253/21. maddesi ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 34. maddesi gereğince şüpheli, mağdur veya suçtan zarar görenden birine ilk uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarihten, uzlaştırma girişiminin sonuçsuz kaldığı tarihe kadar dava zamanaşımının durduğu ve uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklara yüklenen TCK'nin 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan 07.06.2016 tarihli mahkûmiyet kararından hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla mahkumiyet hükümleri kurulması ,
Yasaya aykırı, bu itibarla sanıkların temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322 maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2026 tarihinde karar verildi.
