- Ana sayfa
- Yargı kararı
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E. 2025/4847 K. 2026/6209
Karar tarihi: 27 Ekim 2026
Atıf yapılan maddeler
Karar metni
T.C.
YARGITAY
8. HUKUK DAİRESİ
- MAHKEMESİ
- Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
- SAYISI
- 2025/712 E., 2025/823 K.
- İLK DERECE MAHKEMESİ
- ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- SAYISI
- 2022/224 E., 2025/174 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı ... vekili dava dilekçesinde; ... ili ... ilçesi ... köyünde kain, doğusunda 1 28... parsel sayılı orman, batısında tapulama harici tepe, kuzeyinde yol, güneyinde ... köyü 2 08... parsel sayılı taşınmaz ile çevrili 5.818,53 m² yüzölçümündeki taşınmazın yaklaşık elli yılı aşkın süredir davacı ve önceki zilyedi olan babası tarafından malik sıfatıyla, çekişmesiz ve aralıksız olarak kullanıldığını, 1958 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında tepelik ve çalılık niteliği nedeniyle tescil harici bırakılan taşınmazın davacının babası tarafından emek ve masraf sarf edilerek taşları ve çalılıkları temizlenip düzeltilmek suretiyle imar-ihya edilerek tarım arazisi hâline getirildiğini, babasının ölümünden sonra diğer mirasçıların taşınmazı davacıya devrettiklerini ve kazanma koşullarının gerçekleştiğini ileri sürerek, taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ettikten sonra, yargılama sırasında sunduğu ıslah dilekçesi ile taşınmazın muris ...'ın mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında tescil harici bırakılmasının taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu gösterdiğini, taşınmazın mera niteliğinde olma ihtimalinin bulunduğunu, zilyetlikle kazanılabilmesi için 3402 sayılı Kanun'un 14. ve 17. maddelerinde öngörülen imar-ihya ve yirmi yıllık zilyetlik koşullarının gerçekleşmesi gerektiğini, somut olayda bu koşulların oluşmadığını ileri sürerek davanın reddine ve taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "dava konusu taşınmazın 1958 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında taşlık niteliğinde tescil harici bırakıldığı, mera veya köylünün ortak kullanımına ayrılan yerlerden olmadığı, hava fotoğraflarına göre 1990 yılından önce imar-ihyasının tamamlandığı, muris ... tarafından emek ve masraf sarf edilerek tarım arazisi hâline getirildiği ve zilyetliğin yirmi yılı aşkın süredir devam ettiği, taşınmazın orman veya mera niteliğinde olmadığı ve Türk Medeni Kanunu'nun 713/1. maddesinde öngörülen kazanma koşullarının gerçekleştiği" gerekçesiyle, davanın kabulüne ve fen bilirkişisi raporunda (A) harfiyle gösterilen 5.818,53 m² yüzölçümündeki taşınmazın muris ...'ın mirasçıları adına miras payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili ile davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "mahallinde dinlenen yerel bilirkişi ve tanıkların zilyetliği doğruladıkları, orman ve jeodezi-fotogrametri bilirkişi raporlarına göre dava konusu taşınmazın eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritalarında orman sayılan yerlerden olmadığı, 1990 yılından önce imar-ihyasının tamamlandığı ve tarımsal kullanımın devam ettiği, ziraat bilirkişisince de taşınmazın dava tarihinden önce yirmi yılı aşkın süre tarım arazisi olarak kullanıldığının belirlendiği, norm kısıtlamasının aşılmadığı ve böylece davacılar ile murisleri yararına 3402 sayılı Kanun'un 14. ve Türk Medeni Kanunu'nun 713. maddelerinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği" gerekçesiyle, davalı Hazine ve Orman İdaresinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1. Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; taşınmazın özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olmadığını, davacı ve murisi lehine malik sıfatıyla, çekişmesiz, aralıksız ve kesintisiz yirmi yıllık zilyetliğin kanıtlanamadığını, imar-ihyanın başlangıç ve tamamlanma tarihleri ile sürdürülüş biçiminin yeterince araştırılmadığını ve bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişli olmadığını ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.
2. Davalı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazın orman niteliğinde olduğunu, eski tarihli hava fotoğraflarının yeterli ve sağlıklı biçimde incelenmediğini, taşınmazın hukuki durumunun 3116, 4785, 56 58... sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesi gerektiğini, orman sayılan yerlerin zilyetlik ve imar-ihya yoluyla kazanılamayacağını ve mahalli bilirkişi beyanlarının imar-ihya ile zilyetliğin tarihini belirlemeye yeterli olmadığını ileri sürerek hükmün bozulmasını talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilebilecek yerlerden olup olmadığı ve böyle yerlerden ise dava lehine kazanım koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA,
Harçtan muaf olduğundan Hazineden ve 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
27.10.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
