- Ana sayfa
- Yargı kararı
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi E. 2025/4078 K. 2026/5592
Karar tarihi: 7 Ekim 2026
Atıf yapılan maddeler
Karar metni
T.C.
YARGITAY
8. HUKUK DAİRESİ
- MAHKEMESİ
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- SAYISI
- 2002/541 E., 2006/139 K.
İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
1. ... ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 6 ada 3 parsel sayılı taşınmaz, 81.119,00 m² yüzölçümü tarla vasfıyla şahıslar adına tespit ve tescil edilmiştir. Sonrasında 2981 sayılı Kanun'a göre yapılan imar uygulaması sonucunda dava konusu taşınmaz 1 44... parsel olarak dava dışı ... adına ve bilahare yapılan satış işlemi ile davalı adına tescil edilmiştir.
2. Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; ... ilçesi ... Mahallesi 1 44... parsel sayılı taşınmazın içinde bulunduğu alanın 3116 sayılı Orman Kanunu (3116 sayılı Kanun) uyarınca Devlet ormanı olarak sınırlandırıldığı halde bu yerin davalı adına tapuda kayıtlı olduğunu ve daha sonra dava konusu yerin 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davalının dayanmış olduğu 1299 tarihli tapu kaydına göre bu taşınmazın orman olduğu anlaşılmaktadır. Oysa davaya konu taşınmazın 1883 tarihinde tarla olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır. Daha sonra 1943 tarihinde orman sınırlaması ile Göztepe Devlet Ormanı olarak belirlenen bu yer, bu tarihten önce 1883 tarihinde “Tarla olarak kullanıldığı”nın belirlenmesine göre tarla olan bir yerin orman sınırları içine alınması yerinde görülmemektedir. Kaldı ki daha sonra davaya konu taşınmazın bulunduğu alan üzerinde 1981 tarihinde bu yer 6831 sayılı Kanun'un 1744 sayılı Kanun ile değişik uygulaması ile orman niteliği olmadığı gerekçesi ile orman sınırları dışına çıkarılması bu değerlendirmeyi doğrulamaktadır. Davaya konu olan ve davalı ...'a intikal eden taşınmazın öncesi orman olmadığı, başka bir anlatımla Devlet ormanı olarak sınırlandırılmadan önce var olan Temmuz 1299 tarihli ve 222/655 sıralı tapuya dayanarak kullanıla geldiğinden davacı Hazinenin talebinin yerinde olmadığı" gerekçesiyle davanın ispat edilemediğinden reddine karar verilmiştir.
IV. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazın 3116 sayılı Kanun uyarınca Devlet ormanı olarak sınırlandırıldığı halde davalı adına tescil edildiğini, taşınmazın 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığını, ormanların kamu malı olup alım-satım, iskanen dağıtımı, zilyetlik veya tapu yolu ile kazanımının geçerli olmadığını ve İlk Derece Mahkemesince yeterli inceleme yapılmaksızın karar verildiğini ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı ve tapusunun iptalinin gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
V. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden usul ve kanuna uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,
Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,
1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,
07.10.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
