mevzuatuzmani.net — Hukuki Bilginin Güvenilir Adresi
  1. Ana sayfa
  2. Yargı kararı

Bölge Adliye Mahkemesi Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E. 2026/2376 K. 2026/1912

Karar tarihi: 6 Kasım 2026

Atıf yapılan maddeler

Karar metni

T.C.

ANKARA

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

20.HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

ESAS NO
2026/2376
KARAR NO
2026/1912
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ
ANKARA 1. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ
16/12/2021
NUMARASI
2020/56 E. - 2021/425 K.
DAVANIN KONUSU
Marka İle İlgili Kurum Kararının İptali, Marka Hükümsüzlüğü

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 16/12/2021 tarih ve 2020/56 E. - 2021/425 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ: Davacı vekili, davalı tarafından dava konu "... ibareli, 35 ve 42. sınıf hizmetlerde tescili amacıyla 2018/118013 sayılı marka başvurusunda bulunulduğunu, ilana karşı müvekkilinin önceki tarihli “...” ibaresini taşıyan markalarına dayalı olarak itirazda bulunduğunu, ancak söz konusu itirazların haklı bulunmadığını, söz konusu karara karşı bir kez daha 2000 17287, 2012 79747, 2013 58270, 2009 39155, 2000 21348, 2012 82826, 2013 32512, 2014 05584, 2011 64231, 2000 18009, 2011 64241, 2000 19681, 2000 21346, 2000 26089, 2000 05007, 2000 19679, 2000 19682 sayılı "...", "...", "... ...", "......", "... ...", "... ...", "... ...", "...", "... ...", "...", "... ...", "... ...", "... ", "...", "...", "... ...", "... ..." ibareli markalara dayanılarak itirazda bulunduğunu, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun (YİDK) 11.12.2019 tarih ve 2019-M-10240 sayılı kararı ile itirazın reddedildiğini, davalı markanın esas ve ortak unsurlarının müvekkili markaları ile aynı olduğunu, müvekkili markalarının uzun yıllar boyunca yapılan yatırımlar ve kullanımlar neticesinde neredeyse tanınmış olduğunu, dava konusu markanın tesciline izin verilmesi halinde, müvekkili markalarının üzerindeki ayırt ediciliğin zarar göreceğini, çeşitli yargı kararlarında, müvekkilinin markalarının ortak “...” unsuru içerir markalar ile benzer görülerek iltibas ihtimalinin varlığının kabul edildiğini, başvuru konusu markanın aynı zamanda kötü niyetle tescil edilmek istenildiğini, bu nedenle tüm mal ve sınıflar yönünden hükümsüz kılınması gerektiğini, mahkemelerce müvekkili lehine verilmiş kararların bulunduğunu, müvekkili markalarının tanınmış olduğunu, dava konusu başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptalini ve 2018/118013 sayılı başvurunun tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, davalı başvurusunun tescilli olduğu sınıflar ile davacıya ait markaların tescilli bulunduğu hizmet sınıfların aynı tür olduğu, tarafların marka olarak kullanmak istedikleri ibareler arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1 maddesi anlamında bir benzerlik veya iltibas tehlikesinin bulunmadığı, zira başvuru markasının ilk kelimesi olan ''...'' kelimesinin davalı markasını yeterli ayırt ediciliğe kavuşturduğu, her ne kadar davacı vekilince iddialarına dayanak olarak dava dışı bir başka kişiye ait "..." ibareli ve düz yazıdan ibaret başvurunun, davacı markaları ile benzer görüldüğü Ankara 2. FSHHM'nin 2011/109 Esas ve 2012/31 Karar sayılı kararını onayan Yargıtay 11. HD.'nin 18.04.2013 gün ve 2012/8100 Esas ve 2013/7681 Karar sayılı ilamı gösterilmişse de, her başvurunun kendi koşulları çerçevesinde değerlendirileceğinin tabii olduğu, dava konusu başvuruda yer alan ve yukarıda açıklanan "..." kelime unsurunun, baskın kelime olarak kullanılması, kullanılış şekli ile başvurunun davacı markalarından ayıt edilmesini sağladığı, (Bkz. aynı yönde, Yargıtay 11. HD., 18/06/2019, 2018/2844 Esas ve 2019/4561 Karar; Yargıtay 11. HD., 18/06/2019, 2018/2844 Esas ve 2019/4561 Karar) SMK 6/4 ve 5. maddelerinin işbu dava açısından uygulama alanı bulamayacağı, davalının kötü niyetli olduğunun da ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, müvekkilinin “...” ve “...” ibaresine ekli ibare ve şekillerle oluşturulmuş 242 adet tescilli markasının bulunduğunu, bu markaların seri marka niteliği taşıdığını, tüketicilerin “...” kök seri mahiyetteki markalarını taşıyan mal ve hizmetlerden satın almak veya yararlanmak isterken başvuru sahibinin “...” işaretini taşıyan mal ve hizmetleri satın alma yönünde tercihte bulunabilecekleri, müvekkili markasının ayırt edici gücünün ve etkileme alanının zayıflamasına yol açacağını, davalı markanın esas ve ortak unsurlarının müvekkili markaları ile aynı olduğunu, müvekkili markalarının uzun yıllar boyunca yapılan yatırımlar ve kullanımlar neticesinde neredeyse tanınmış olduğunu, dava konusu markanın tesciline izin verilmesi halinde, müvekkili markalarının üzerindeki ayırt ediciliğin zarar göreceğini, çeşitli yargı kararlarında, müvekkilinin markalarının ortak “...” unsuru içerir markalar ile benzer görülerek iltibas ihtimalinin varlığının kabul edildiğini, başvuru konusu markanın aynı zamanda kötü niyetle tescil edilmek istenildiğini, bu nedenle tüm mal ve sınıflar yönünden hükümsüz kılınması gerektiğini ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE: Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu “...” ibaresinin "...” ve "..." kelimelerinin bir araya getirilmesi ile oluşturulduğu, ön kısmında stilize bir şekilde tasarlanmış koşan adam figürünün yer aldığı, davacının "...” sözcüğünün yazımında genel olarak ... harfleri daha büyük punto ile yazılmakta iken ... harfinin yarı boyutta yazıldığı ve bu stilin karakteristik özelliği olduğu, taraf markalarının bu anlamda yalnızca "...” ortak unsurunu içerdiği, bunun dışında herhangi bir görsel unsurda yakınlaşma bulunmadığı, günümüz koşullarında "...” ibaresinin, herhangi bir hak sahibine münhasır bir aidiyet taşımayacağı ve tüketicinin de bu bilinç ile hareket ederken salt "...” ibareleri nedeniyle herhangi iki marka arasında iktisadi-idari bir bağlantı kurmayacağı ve "......” şeklindeki kombinasyonların "... telefonları aracılığıyla verilen/bu sayede de erişimi mümkün olan bir hizmetin adı” olarak algılayacağı, dava konusu markanın da bir bütün olarak davacı markaları ile herhangi bir şekilde benzerlik taşımadığı, dolayısıyla taraf markaları arasında, ilgili tüketici algısında iltibasa neden olabilecek, iktisadi- idari bağlantı tesisi yanılgısı doğurabilecek düzeyde bir benzerliğin mevcut olmadığı, nitekim davacının markaları ile "... ......" ibaresinin, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 06.11.2024 tarihli, 2023/6875Esas ve 2024/7807 Karar sayılı ilamında, "..." ibaresinin 27.03.2024 tarihli 2022/6025Esas ve 2024/2520 Karar ilamında da "..." ibaresinin ayırt ediciliğinin zayıf olduğundan taraf marka işaretleri arasında benzerlik olmadığının vurgulandığı, SMK 6/4 ve 5. maddeleri koşulların da somut olayda bulunmadığı, kötü niyet iddiasının ispatlanamadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda belirtildiği üzere;

1-Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2-Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 732,00-TL maktu istinaf karar ve ilam harcı davacı tarafından istinaf başvurusunda peşin olarak yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,

3-İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdesinde bırakılmasına,

4-İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 06/11/2026 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 09/11/2026

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.

Kaynakta görüntüle ↗