- Ana sayfa
- Yargı kararı
Bölge Adliye Mahkemesi Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E. 2025/260 K. 2026/2796
Karar tarihi: 3 Kasım 2026
Atıf yapılan maddeler
- 6325 sayılı HUKUK UYUŞMAZLIKLARINDA ARABULUCULUK KANUNU, m. 18/A
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 352
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 353/1-b
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 355
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 359/3
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 362
- 6098 sayılı TÜRK BORÇLAR KANUNU, m. 52
- 2918 sayılı KARAYOLLARI TRAFİK KANUNU, m. 78
Karar metni
T.C. ADANA BAM 3. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2025/260 - 2026/2796
T.C.
ADANA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
3. HUKUK DAİRESİ
DOSYA NO : 2025/260
KARAR NO : 2026/2796
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I
BAŞKAN :
ÜYE :
ÜYE :
KATİP :
İNCELENEN DOSYANIN
MAHKEMESİ : .... Asliye Ticaret Mahkemesi
NUMARASI : 2023/60 Esas, 2024/606 Karar
TARİHİ : 08/10/2024
DAVACI :
VEKİLİ : Av.
DAVALI : ...
VEKİLİ : Av.
DAVA : Ölüm Ve Cismani Zarar Sebebiyle Açılan Tazminat
KARAR TARİHİ : 03/11/2026
GEREKÇELİ KARARIN
YAZILDIĞI TARİH : 03/11/2026
.... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 08/10/2024 tarih, 2023/60 Esas, 2024/606 Karar sayılı kararı aleyhine, istinaf başvurusunda bulunulmuş ve Mahkemece dosya Dairemize gönderilmiş olmakla HMK 352. maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Tarafların iddia ve savunmalarının özeti:
DAVA: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 12/09/2022 tarihinde saat 23.30 sıralarında, sevk ve idaresinde bulunduğu ... plakalı motosikleti ile birlikte Adana Ceyhan otoyolunun 28. Kilometresinde seyir halinde iken, sürücüsü ve plakası tespit edilemeyen bir araçtan düşen yaş üzüm ve meyve kasalarının yola saçılması nedeniyle yolun kayganlaşmasına bağlı olarak trafik kazası geçirdiğini, Meydana gelen trafik kazası nedeniyle davacının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığını, yaralanma nedeniyle davacıda kalıcı ve geçici iş göremezlik düçar olduğunu, davacıda meydana gelen yaralanmaya bağlı olarak gerçekleşen kalıcı iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatının ödenmesi amacıyla davalı ...'na başvuru yapıldığını, ... tarafından ... numaralı hasar dosyası oluşturulduğunu ancak ödeme yapılmadığını, fazlaya ilişkin haklarımız saklı kalmak kaydıyla imdilik; 500,00TL kalıcı iş göremezlik tazminatının 500,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek banka faiziyle birlikte davalıdan tazmin ve tahsiline, karar verilmesi talep ve dava edilmiştir. Islah dilekçesi ile dava değerini geçici iş göremezlik tazminatı yönünden 12.762,25TL ve kalıcı iş göremezlik tazminatı yönünden 177.919,30TL olmak üzere toplam 190.681,55TL olarak arttırmıştır.
CEVAP: Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının varlığını iddia ettiği kazanın ... teminatına girmediğini, aracın zmms poliçesi olmadığını ve bu aracın kusurlu olduğunu ispat etmek zorunda olduğunu, davacının tazminat talebinde bulunabilmesi için davacının Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirilmesi Hakkında Yönetmelik çerçevesinde yapılacak değerlendirme sonucunda kalıcı bir engelliliğinin bulunması gerektiğini, davacı tarafa Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yapılan ödemelerin araştırılması gerektiğini, davacının kazanın meydana gelmesinde kusurlu olup olmadığının tespiti yanında müterafik kusurunun da tespit edilmesi gerektiğini, davacının kaza tarihinden itibaren faize hükmedilmesine yönelik talebi ile en yüksek faiz talebi usul ve yasaya aykırı olduğunu, ...'nın sorumluluğu, kaza tarihinde geçerli olan teminat limiti ve zorunlu mali sorumluluk sigortası bulunmayan aracın kusur oranı ile sınırlı olduğunu, KTK 97.maddesi gereğince dava açılmadan önce başvuru şartı usulüne uygun gerçekleşmediğinden davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİNİN 08/10/2024 TARİHLİ KARARI: Mahkemece davanın kabulü ile, 12.762,25 TL geçici iş göremezlik tazminatının 14/12/2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 177.919,30 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 14/12/2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF NEDENLERİ: Karara karşı davalı vekili; mahkeme dosyasına sunulan kusur raporunda meydana gelen olayın gerçek sorumlusu kazanın meydana geldiği yolun bakım ve onarımından sorumlu kuruluş, varlığı iddia edilen kaza sebebi ile tamamen kusurlu olmasına rağmen idari makamlar ile ilgili hiç bir değerlendirme yapılmadığını, bu konuda kusur raporuna itirazları değerlendirilmeden karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, karar verilirken davacının kazanın meydana gelmesinde kusurlu olup olmadığının tespiti yanında müterafık kusuru da tespit edilmesi gerektiğini, Otobanda araçların güvenli ve belli bir hızda seyredilmesi için gerekli önlemleri almayan Karayollarının olayın meydana gelmesinde kusurlu olduğunu, davacının kullandığı aracın özelliklerini dikkate almadan gece yarısı belli bir görüş mesafesine sahip olabilecek hızda seyretmemesinin sebebi ile kusuru söz konusu olduğunu, davacı tarafından fiilen bakıcı tutulduğuna ilişkin ispata yarar hiçbir delil ve belgenin dosyaya sunulmamış olduğu dikkate alındığında bakıcı giderine ilişkin talebin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, geçici iş göremezlik tazminatı yönünden davanın kesin olarak kabulüne karar verilmesinun usul ve yasaya aykırı olduğunu, karara dayanak ATK. maluliyet raporunun yönetmeliğe uygun olarak düzenlenmediğini, tazminat hesabının teknik faiz kullanılmak sureti ile aktüeryal olarak yapılması gerekirken prograsif rant yöntemi kullanılarak hesaplama yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, KTK 97. maddesi gereğince dava açılmadan önce başvuru şartı usulüne uygun gerçekleşmediğinden davanın reddi gerektiğini, eğer başvuru usulüne uygun ise müvekkili aleyhine arabuluculuk ücretine hükmedilmemesi gerektiğini, müvekkili ...’na usulüne uygun bir başvuru gerçekleştirilmediğinden, müvekkilinin temerrüdü bulunmadığını bu nedenle mahkeme tarafından temerrüt tarihinin hatalı tespit edildiğini belirterek mahkemece verilen kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:
Dava, trafik kazası sonucunda oluşan cismani zarar nedeniyle kalıcı iş göremezlik ve geçici iş göremezlikten kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi tarafından davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.
Davalı vekilinin kazanın varlığının ispatına yönelik istinaf başvurusunun incelenmesinde;
Dosya kapsamı incelendiğinde, davacının ... tarihinde motosikletiyle giderken sürücüsünü ve plakasını tespit edemediği bir araçtan düşen yaş üzüm ve meyve kasalarının yola saçılması nedeniyle kayganlaşan yolda düşüp yaralandığını iddia etmiş olup; kolluk tarafından düzenlenen olay tarihli tutanakta; Adana- Ceyhan istikameti otoyolun 28.km'sinde, davacının gidişe göre yolun sağında seyrederken ne zaman ve kim tarafından düşürüldüğü tespit edilemeyen ancak kısa bir süre önce bir araçtan düştüğü değerlendirilen meyve kasalarına çarpıp devrilerek araçtan düşmesi sonucu yaralanan davacının kural ihlalinin bulunmadığı belirtilmiş, davacının ... Hastanesi'ne olay tarihinde giriş yaptığı ve kayıtlarda olay öyküsünün "trafik kazası" ve hasta şikayetinin de "motorla giderken kayıp düşme" olarak belirtilmiş olduğu görülmekle davalı vekilinin bu yönlü istinaf başvurusunun reddi gerekmiştir.
Davalı vekilinin usulüne uygun başvuru şartının sağlanmamış olduğuna, faiz başlangıcına ve arabuluculuk ücretine yönelik istinaf başvurusunun incelenmesinde;
Davalı vekili dava tarihinden önce davacının usulüne uygun bir şekilde başvuruda bulunmadığını ileri sürmüş ise de, davacının davalı güvence hesabına usulüne uygun şekilde başvuruda bulunmuş olduğu ve davalı kurumun da 14.12.2022 tarihli cevabi yazısı ile ödeme yapılamayacağını bildirmiş olduğu anlaşılmakla, buna göre güvence hesabının sorumlu olduğu tazminatı başvurunun yapıldığı tarih itibariyle ödemesi gerektiği, bu sürede ödeme yapılmaz ise bu tarih itibariyle güvence hesabının temerrüde düştüğünün kabul edileceği, davacı tarafın davadan önce davalıya başvuruda bulunduğu tarih dosya kapsamından tespit edilememiş ise de davalının cevabi yazısında tazminatın ödenmeyeceğini beyan etmiş oldukları anlaşılmakla bu yazı tarihi olan 14.12.2022 tarihi itibariyle temerrüte düştüğünün kabulü yerinde görülmüş, davalı vekilinin bu yönlü istinaf başvurusunun reddi gerekmiştir.
Diğer yandan davalı vekili arabuluculuk ücretinden sorumlu olmadıklarını ileri sürmüş ise de; 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun 18/A maddesinin 13. fıkrası uyarınca zorunlu arabuluculuk giderleri yargılama giderlerinden sayıldığından arabuluculuk tutanağının düzenlendiği tarihte yürürlükte bulunan Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen arabuluculuk ücretinin davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına yönelik kurulan hüküm yerinde görülmüş, davalı vekilinin bu yönlü istinaf başvurusunun da reddi gerekmiştir.
Davalı vekilinin kusur oranlarına yönelik istinaf başvurusunun incelenmesinde;
Olay tarihli kaza tespit tutanağı incelendiğinde, ... plakalı motosikletin Otoyol üzerinden Adana istikametinden Ceyhan yönüne sağ şerit üzerinde seyrini sürdürdüğü sırada sağ şerit üzerine ne zaman ve kim tarafından düşürüldüğü belirlenemeyen ancak kısa bir süre önce düştüğü değerlendirilen meyve kasalarına çarpması sonucu kazanın meydana geldiği, yaşanan bu kaza sonrası sürücü ...’in kusurunun bulunmadığı belirtilmiştir.
... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ... soruşturma sayılı dosyasında alınan 15.12.2022 tarihli kusur raporunda, faili firar sürücünün 2918 sayılı karayolları trafik kanunun 65/H maddesinde belirtilen "sürücüler yükün karayoluna değecek, düşecek, dökülecek ve saçılacak, akacak, kayacak şekilde yüklemesi yasaktır" kurallarını ihlal ettiğinden asli kusurlu olduğu, sürücü ... 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 52/B ve aynı kanuna bağlı karayolları Trafik Yönetmenliğini 101-B maddelerinde belirtilen "sürücüler araçlarının hızını araçlarının teknik özelliği ile yol hava ve trafik durmunun gerektirdiği şartlara uydurmak zorundadır" kuralını ihlal ettiğinden tali kusurlu olduğu, yolcu konumunda bulunan ...'nin ise meydana gelen kazada kazaya etken kural ihlalinin olmadığı belirtilmiştir.
Mahkemece alınan 04.09.2023 tarihli bilirkişi raporunda, ... Plakalı motosiklet sürücüsü davacı ...'in, sevk ve idare ettiği motosikleti ile seyrettiği TAG Otoyolunda trafik akımının yüksek hızda akıp kaza anında gecenin karanlık olduğu, bu nedenle sürücünün yol üzerine plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen X plakalı bir araçtan düştüğü değerlendirilen meyve kasalarını fark ettiğinde reaksiyon mesafesi içerisinde motosikletini durduramayıp çarpmak zorunda kaldığı veya fark edemeyerek çarptığı, bu nedenle kazanın sürücü idaresi dışında meydana geldiği sonucuna varılarak bu kazanın oluşumunda kusurunun bulunmadığı, TAG Otoyolu üzerine meyve kasalarını düşüren X plakalı araç yönünden değerlendirme yapıldığında, seyrettiği yolda aracında yüklü meyve kasasını/kasalarını karayolu üzerine düşüren ve geriden gelen aracın çarpması ile kazanın oluşumuna sebebiyet veren kamyon/kamyonet veya tır türü aracın tespit edilmesi halinde 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 65/h maddesi “Yükün karayoluna değecek, düşecek, dökülecek, saçılacak, sızacak, akacak, kayacak, gürültü çıkaracak şekilde yüklenmesi” kuralını ihlal ettiğinden bu kazanın oluşumunda % 100 oranında kusurlu olduğu, yolun yapım, bakım ve onarımından sorumlu kuruluşun kusurunun bulunmadığı, başkaca kimsenin kusurunun bulunmadığı belirtilmiştir.
Diğer yandan; mevcut dava konusu kazanın iller arası yol görevi gören ve trafiğin yüksek hızda aktığı otoyol üzeri olup yolun bu kısmında aydınlatma bulunmadığı, davacı idaresindeki motosikleti ile sağ şeridi takiben seyri sırasında kendi hız sınırını 70 km/s olarak beyan ettiği, aydınlatma bulunmayan karayolunda her ne kadar sürücüler hızlarını kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğini görüş yol ve hava durumunun gerektirdiği şartlara uydurmaları 2918 sayılı yasa ile hüküm altına alınmış ise de, otoyolda hız sınırının otomobil türü araçlar için 132 km/s, panelvan araçlar 110 km/ olup trafiğin oldukça hızlı akmakta olduğu, bu bağlamda davacı idaresindeki motosikletin en sağ şeridi takiben seyrettiği sırada aydınlatma bulunmayan kısımda yola düşmüş meyve kasalarını uygun zaman ve mesafe öncesi algılayıp önlem alma imkanının oldukça zayıf olduğu değerlendirilerek savcılık aşamasında alınan 15.12.2022 tarihli bilirkişi raporunda bilirkişi tarafından davacıya kusur verilmesinin isabetli olmadığı belirtilmiştir.
Mahkemece aldırılan raporun dosya kapsamına ve olayın oluşuna uygun olduğu gibi kaza tespit tutanağı ile de uyumlu olduğu, savcılık aşamasında alınan rapor ile aralarında bulunan kısmi çelişkinin de raporda gerekçelerinin açıklanmış olup belirlemelerin hüküm kurmaya elverişli ve yeterli olduğu, buna göre 04.09.2023 tarihli raporun hükme esas alınmasının yerinde olduğu kanaatine varılmış, davalı vekilinin kusur oranına ilişkin istinaf başvurusunun reddine karar vermek gerekmiştir.
Davalı vekilinin geçici iş göremezlik tazminatına yönelik istinaf başvurusunun incelenmesinde;
Davalı vekili her ne kadar davacı tarafından talep edilen geçici iş göremezlik tazminatının teminat dışı olduğunu ileri sürmüş ise de, 09/10/2020 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 2019/40-2020/40 Esas-Karar sayılı 17/07/2020 günlü kararı dikkate alındığında davacının zararının belirlenmesinde 01/06/2015 günlü ZMSS genel şartlarının tümü ile dikkate alınamayacağı anlaşılmaktadır. Bu yönüyle davacının tedavi sürecinde uğramış olduğu geçici iş görmezlik zararının davacının gerçek zararı niteliğinde olduğu, dolayısıyla davalı sigorta şirketi tarafından davacının uğramış olduğu bu zararın karşılanması gerektiği anlaşılmıştır.(Aynı yönde Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 2019/6271 esas ve 2020/8104 karar sayılı 03/12/2020 günlü kararı)
Diğer yandan mahkemece her ne kadar geçici iş görmezlik tazminatı yönünden davanın miktar itibariyle kesin olduğu belirtilmiş ise de; maddi tazminat miktarını oluşturan kalıcı ve geçici iş göremezlik tazminatı toplamı üzerinden yasa yolunun belirlenmesi gerektiği, bu nedenle hükmün 190.681,55 TL'lik kalıcı ve geçici iş görmezlik tazminatı talebinin tamamı yönünden istinaf yasa yoluna tabi olduğu anlaşılmakla bu yönlü istinaf başvurusu değerlendirmeye alınmış, davalı vekilince geçici iş göremezlik tazminatının ödenmiş olduğu savunulmuş ise de; ... Sosyal Güvenlik Merkezi'nin 20.02.2023 tarihli cevabi yazısında belirtilen 3.738,80 TL'lik ödemenin hesaplanan geçici iş göremezlik tazminatından mahsup edilerek hüküm kurulmuş olduğu anlaşılmakla davalı vekilinin bu yöndeki istinaf başvurusunun reddi gerekmiştir.
Davalı vekilinin maluliyet raporuna yönelik istinaf başvurusunun incelenmesinde;
Yargıtay 17. ve 4. Hukuk Dairelerinin Anayasa Mahkemesinin 2019/40-2020/40 Esas-Karar sayılı 17/07/2020 günlü iptali kararından sonra dahi vermiş olduğu yerleşik uygulamasına göre maluliyet oranları Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas dairesi ya da Üniversitelerin Adli Tıp Anabilim dalı başkanlığından oluşturulacak bilirkişi heyetinden kaza tarihi itibari ile yürürlükte olan mevzuat yönetmelik hükümlerine uygun olacak şekilde belirlenmesi gerekmektedir.
Buna göre, 11/10/2008 tarihinden önceki kazalar için Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemeleri Tüzüğü çerçevesinde düzenlenmiş sağlık kurulu raporu, 11/10/2008-01/09/2013 tarihleri arasında gerçekleşen kazalar için Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde düzenlenmiş sağlık kurulu raporu, 01/09/2013 ile 01/06/2015 tarihleri arasındaki kazalar için Maluliyet Tespit işlemleri Yönetmeliği çerçevesinde düzenlenmiş sağlık kurulu raporu, (ATK tarafından bu yönetmelik hükümlerine göre rapor düzenlenmesi olasılığının bulunmadığının bildirilmesi durumunda ise yine bu dönemde yürürlükte bulunan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği çerçevesinde düzenlenmiş sağlık kurulu raporu), 01/06/2015 ile 20/02/2019 tarihleri arasındaki meydana gelen kazalar için 30/03/2013 tarihli ve 28603 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik çerçevesinde düzenlenmiş sağlık kurulu raporu ve 20/02/2019 tarihinden sonra meydana gelecek kazalar içinse Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde heyet rapor alınması gerekmektedir. (Benzer yönde Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 2021/6247 E - 2021/9135 K; 2021/5898 E - 2021/8467 K; 2021/4501 E - 2021/7401 K sayılı kararları)
Açıklamalar ışığında eldeki dosyaya baktığımızda, kaza tarihi 12.09.2022 olup mahkemesince hükme esas alınan 28.02.2024 tarihli ve 3696 sayılı ... Adli Tıp Kurumu 2.İhtisas Dairesi Başkanlığı tarafından düzenlenen maluliyet raporunun, kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümleri çerçevesinde düzenlendiği, davacının son film- grafileri ile tedavi evrakları incelenmek sureti ile raporun hazırlandığı, davacının kalıcı maluliyetinin % 2 olduğu ve 3 aya kadar iyileşme süresinin bulunduğu anlaşılmakla rapor yerinde görülmüş, davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddi gerekmiştir.
Davalı vekilinin hesap raporuna yönelik istinaf başvurusunun incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 2019/40-2020/40 E.K sayılı 17/07/2020 günlü kararı sonrasında Yargıtay 17. Hukuk ve sonrasında Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin istikrarlı kararlarında (örneğin 17/06/2021 gün ve 2021/9757 Esas ve 2021/3262 karar sayılı kararları, 2021/3173 Esas ve 2944 Karar sayılı kararları) davacının gerçek zararının belirlenmesi noktasında davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre belirlenerek ve prograsif rant tekniği kullanılmak suretiyle tazminat miktarının hesaplanması gerektiğine işaret edilmiştir. Buna göre eldeki dosyaya baktığımızda mahkemesince hükme esas alınan hesap raporunda TRH 2010 ve prograssif rant yöntemi kullanılmak sureti ile asgari ücret baz alınarak davacının zararının belirlendiği anlaşılmakla raporun bu yönüyle hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin bu yöndeki istinaf sebebi de yerinde görülmemiştir.
Davalı vekilinin müterafik kusura yönelik istinaf başvurusunun incelenmesinde;
Davalı vekilince davacının koruyucu ekipman ve kask takıp takmadığı hususunun araştırılması ve zararın artmasına sebebiyet verdiği, bu nedenlerle hükmedilen tazminat miktarından müterafik kusur sebebiyle indirim yapılması gerektiği iddia edilmiş, mahkemece, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 52.maddesi (818 sayılı BK 44) gereğince davacının müterafik kusurunun bulunup bulunmadığı ve tazminattan indirim yapılıp yapılmaması gerektiği hususu tartışılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu hususun değerlendirilmemiş olduğu anlaşılmıştır.
Zararın meydana gelmesinde veya artmasında zarar görenin de kusurunun bulunması halinde söz konusu olan müterafik kusur 6098 sayılı TBK'nın md. 52. maddesinde (Borçlar Kanunu'nun 44.) düzenlenmiştir. Zarar görenin kusurunun, zararın meydana gelmesinde başlıca etken olması halinde zarar verenin sorumluluğunun kalkması söz konusu olabileceği gibi belirlenen kusura göre zarar ve ziyandan indirim yapılmasını da gerektirebilir.
2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve trafik mevzuatı uyarınca sürücü ve yolcuların araçların kullanılması sırasında koruyucu tertibatları kullanması zorunludur.
Yargıtay 4. H.D'nin 20.02.2023 tarihli 2021/23184 E. 2023/2035 K. Sayılı ilamı ile; "2918 sayılı Kanun'un "Sürücülerin ve yolcuların koruyucu tertibat kullanma zorunluluğu" kenar başlıklı 78 inci maddesi şöyledir; "Belirli sürücülerin ve yolcuların, araçların sürülmesi sırasında koruyucu tertibat kullanmaları zorunludur. Kullanma ve yolların özelliği gözetilerek hangi tip araçlarda sürücülerinin ve yolcularının şehiriçi ve şehirlerarası yollarda hangi şartlarda hangi koruyucu tertibatı kullanacakları ve koruyucuların nitelikleri ve nicelikleri ile emniyet kemerlerinin hangi araçlarda hangi tarihten itibaren kullanılacağı yönetmelikte belirtilir."
Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 150/1-a bendi gereğince; motosikletle gerek sürücü gerekse de yolcu olarak seyir halinde iken zorunlu olan koruyucu ekipmanların kullanılmaması zararın doğmasına veya artmasına sebebiyet veren etkenlerdendir. Özellikle de motosiklet gibi bir araçla seyir halinde iken mevzuata göre yolcuların takmak zorunda olduğu koruma başlağı (kask) hayati öneme sahiptir. Bu nedenle davacının kaza anında kaskının bulunup bulunmadığı, buna göre müterafik kusuru olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmiştir.
Dosya kapsamı incelendiğinde, davacının kask takıp takmadığı tespit edilememiş ise de, yaralanmasının kürek kemiği kırığından kaynaklandığı anlaşılmakla kask takılıp takılmamasının sonuca etkili olmayacağı anlaşılmış, davalı vekilinin bu yönlü istinaf başvurusunun reddine karar vermek gerekmiştir.
HMK'nın 355. Maddesi gereği, kamu düzenine aykırılık teşkil eden hususlar hariç tutularak, istinaf neden ve gerekçeleri ile sınırlı olmak üzere yapılan incelemede;
İlk Derece Mahkemesince açıklanan ve benimsenen nedenlerle dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve delillerin taktirinde ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ilk derece mahkemesince davanın yazılı şekilde karar verilmiş olmasında, usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-İlk Derece mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1. maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,
2-Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 13.025,46-TL istinaf karar harcının, peşin yatırılan 3.256,40-TL istinaf karar ve ilam harcından mahsubuyla, bakiye 9.769,06-TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına,
3-Davalı tarafından yapılan istinaf giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,
4-Artan gider avansının bulunması halinde, karar kesinleştiğinde ilgilisine iadesine,
5-İstinaf incelemesi duruşmasız yapıldığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
6-Kesin olan işbu kararın taraflara tebliği, avans iade, harç iade ve harç tahsil işlemlerinin HMK'nın 359/3. maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesince yerine getirilmesine,
Dair, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi gereğince; miktar itibari ile KESİN olmak üzere dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda oy birliği ile karar verildi. 03/11/2026
Başkan
e-imzalıdır
Üye
e-imzalıdır
Üye
e-imzalıdır
Katip
e-imzalıdır
İş bu karar 5070 Sayılı Yasa hükümlerine uygun olarak elektronik imza ile imzalanmıştır.
