- Ana sayfa
- Yargı kararı
Bölge Adliye Mahkemesi Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E. 2026/3151 K. 2026/2873
Karar tarihi: 30 Ekim 2026
Atıf yapılan maddeler
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 107
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 353/1-b-1
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 355
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 361
- 6098 sayılı TÜRK BORÇLAR KANUNU, m. 51
- 6098 sayılı TÜRK BORÇLAR KANUNU, m. 53
Karar metni
T.C.
KONYA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
3. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
İSTİNAF KARARI
- KARAR TARİHİ
- 30/10/2026
- İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ
- Konya .... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
- TARİHİ
- 16/07/2026
- NUMARASI
- ... Esas ... Karar
- DAVA
- Sigorta (Trafik Sigortası Kaynaklı)
- İSTİNAF KARAR TARİHİ
- 30/10/2026
- İSTİNAF KARAR YAZIM TARİHİ
- 30/10/2026
Yukarıda bilgileri yazılı mahkemece verilen karara ilişkin istinaf talebi üzerine mahkemece dosya istinaf incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderildiğinden yapılan ön inceleme ve incelemeyle heyete tevdi olunan dosyanın gereği görüşülüp aşağıdaki karar verilmiştir.
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 17.06.2025 tarihinde, davalı sigorta şirketi nezdinde ........ poliçe numaralı zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı bulunan, sigortalı ........’ın işleteni ve maliki olduğu ........ plakalı aracın, müteveffa ........’e çarpması neticesinde ölümlü trafik kazası meydana geldiğini, meydana gelen trafik kazasında 4 yaşındaki ........ olay yerinde hayatını kaybettiğini, müteveffanın davacı ........’in kızı olduğunu, olay neticesinde davacı, çocuğunun desteğinden yoksun kaldığını, müteveffaya atfedilebilecek herhangi bir kusur bulunmadığını, müteveffanın ölümü nedeniyle davacı, ileride sağlayacağı maddi ve manevi destekten yoksun kaldığını, sigorta şirketine başvuru yapıldığını herhangi bir ödeme yapılmadığını, bu nedenlerle; trafik kazasında vefat eden ........ nedeniyle destekten yoksun kalan davacı lehine, yapılacak bilirkişi incelemesi sonucunda belirlenecek maddi tazminatın, olay tarihindeki sigorta teminat limitiyle sınırlı olmak üzere, HMK m.107 uyarınca şimdilik 1.000 TL’sinin, başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı sigorta şirketinden tahsiline, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dosyanın trafik kanunu kapsam dışı olması sebebi ile müvekkili sigorta şirketinin sorumluluğu bulunmadığını, kaza tarihinde müteveffanın 4 yaşında olması nedeniyle anne ve baba, gerekli önlemleri almayarak Medeni Kanun’dan kaynaklı bakım ve gözetim yükümlülüğüne aykırı davrandığı ve zararın artmasına kusurlu davranışı ile sebep olduğunu, destek görenin kusuru, zarar görenin kusuru sayılacağından, destek görenler de zarar gören gibi kusuru azaltma külfeti altında olduğunu, anne ve babanın ihmali davranışı illiyet bağını kesecek nitelikte olduğunu, kazaya karışan ........ plakalı araç müvekkili şirket nezdinde 26/09/2024-26/09/2025 tarihlerini kapsayan Zorunlu mali mesuliyet sigortası ile sigortalandığını, müvekkili şirketin sorumluluğu poliçe teminatı ve sigortalı araç sürücülerinin kusuru oranı ile sınırlı olduğunu, müvekkili şirket nezdinde sigortalı olan ........ plakalı araç sürücüsünün kusurlu olduğu iddia edilse de bu iddianın kabulü mümkün olmadığını, Müteveffanın ölümü ile trafik kazası arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığının tespitinin gerektiğini, bu nedenlerle; davanın reddini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEME ÖZETİ: İlk derece mahkemesince; "6098 sayılı TBK'nın 53. maddesi gereğince, Ölüm hâlinde ölenin desteğinden yoksun kalan kişilerin bu sebeple uğradıkları kayıpları zarar sorumlularından tahsilini talep edebilir. Destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların, desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Olaydan sonraki dönemde de, destek olmasa bile, onun zamanındaki gibi aynı şekilde yaşayabilmesi için muhtaç olduğu paranın ödettirilmesidir. Haksız bir eylem sonucu desteğini yitiren kimse TBK'nın 53. Maddesine dayanarak uğradığı zararın ödettirilmesini isteyebilir.
Ancak, destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmesi için öncelikle ölen ile destekten yoksun kalan arasında maddi yönden düzenli ve eylemli bir yardımın varlığı gerekir. Hukuk Genel Kurulu'nun 21.04.1982 gün, 979/4-1528 E., 412 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi; destek kavramı hukuksal bir ilişkiyi değil, eylemli bir durumu hedef tutar ve ne hısımlığa ne de yasanın nafaka hakkındaki hükümlerine dayanır, sadece eylemli ve düzenli olarak geçimini kısmen veya tamamen sağlayacak şekilde yardım eden ve olayların olağan akışına göre eğer ölüm vuku bulmasaydı, az çok yakın bir gelecekte de bu yardımı sağlayacak olan kimse destek sayılır. O halde destek sayılabilmek için yardımın eylemli olması ve ölümden sonra da düzenli bir biçimde devam edeceğinin anlaşılması yeterli görülür. Bununla birlikte destekten yoksun kalan kimse devamlı ve gerçek bir ihtiyaç içerisinde bulunmalıdır.
Tüm dosya muhtevası birlikte değerlendirildiğinde; yargılamaya esas alınan kusur ve aktüerya raporu ile birlikte davacı vekilinin 24.06.2026 havale tarihli bedel artırım dilekçesi de nazara alınarak;Davanın kabulü ile; 1.865.927,81 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan sigorta limitleri dahilinde ve 10/09/2025 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
Davanın KABULÜ İLE;
1-1.865.927,81 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan sigorta limitleri dahilinde ve 10/09/2025 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacıya ÖDENMESİNE" şeklinde karar verilmiştir.
İSTİNAF NEDENLERİ: Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kazanın meydana geldiği alanın kamunun faydalanmasına açık olmayan özel mülk sınırları içerisinde yer alması nedeniyle olayın 2918 sayılı KTK kapsamında bulunmadığını ve müvekkili şirketin sorumluluğunun doğmadığını, anne ve babanın bakım ve gözetim yükümlülüklerini ağır şekilde ihlal ettiğini, ebeveynlerin bu ihmali davranışlarının kazanın oluşumunda asli ve ağır kusurlu olduğunu, mahkemece ebeveynlerin olay anındaki kusur durumları hakkında uzman bir bilirkişi heyetinden gerekçeli ve denetime elverişli bir rapor alınmaksızın eksik incelemeyle hüküm kurulduğunu, davacıların kendi kusurlarının TBK'nın 51 ve 52. maddeleri uyarınca tazminatın kapsamında bir indirim sebebi olarak dikkate alınması gerektiğini, esasa ilişkin olarak ise hükme esas alınan aktüer raporunda destekten yoksun kalan anne için çocuk yetiştirme gideri tenzili yapılmamasının hatalı olduğunu, annenin gelir durumu araştırılmadan ev hanımı kabul edilerek eksik hesaplama yapıldığını, her ebeveynin çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütme ödevi bulunduğunu ve tazminattan yetiştirme giderinin düşülmesi gerektiğini, ayrıca bilirkişinin tazminat hesaplamasında babaya pay ayırmasına rağmen hesaplama yapmadığını, TRH-2010 tablosuna göre yapılan hesaplamanın poliçe limitini aşarak garameye (oranlamaya) girdiğini beyan ederek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341 ve devamı maddeleri uyarınca ve özellikle istinaf incelemesinin kapsamının öngörüldüğü 355. maddeye göre re'sen gözetilecek kamu düzenine aykırılık halleri dışında istinaf incelemesi istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılır.
Kusura itiraz
Doğanhisar Cumhuriyet Başsavcılığı ... Soruşturma sayılı dosyasının yapılan incelemesinde; dosyanın Doğanhisar Cumhuriyet Başsavcılığı ... ve ... Soruşturma sayılı dosyaları ile birleştirildiğini, ........'in müşteki, ........'in şüpheli olduğu, soruşturma konusunun taksirle ölüme neden olmak olduğu, dosyada KYOK kararı verildiği görülmüştür.
Kusur Bilirkişi ........ ve Aktüerya Bilirkişi ........'in mahkememize sunmuş olduğu 11.05.2026 tarihli raporunda özetle;Kusur yönünden:........ Plakalı Süt Toplama Kamyonet Sürücüsü ve Yaya ........’ in Ebeveyni olan ........’ bu kazanın oluşumunda 2918 sayılı Karayolu Trafik Kanunun Madde-47/1-d (Trafik güvenliği ve düzeni ile ilgili olan ve yönetmelikte gösterilen diğer, kural, yasak, zorunluluk ve yükümlülüklere uymak zorundadırlar.) Asli kural ihlali olup %100 (yüzde yüz) oranında kural ihlalinin olduğu; somut olayda kusuru bulunmayan davacı annenin işbu davayı açtığı,bu kazada başkacada herhangi bir kimsenin Kusurlu olmadığı;anlaşılmakla itiraz yersizdir
Hükme esas alınan Aktuerya raporuna ve teknik faize yönelik istinaf
Hükme esas alınarak karar verilen bilirkişi tarafından trh 2010 tablosu ve % 10 şeklinde düzenlenen rapor mahkemece hükme esas alınmıştır.
Her ne kadar dairemizin önceki kararlarında ve uygulamasında
ANAYASA MAHKEMESİNİN 09/10/2010 TARİHLİ RESMİ GAZETEDE YAYIMLANAN 17/07/2020 TARİHLİ VE 2019/40 ESAS,2019/40 SAYILI KARARINA GÖRE VE YİNE ANAYASA MAHKEMESİNİN 14/02/2023 TARİHLİ RESMİ GAZETEDE YAYIMLANAN 2021/82 ESAS ,2022/167 KARAR SAYILI İLAMLARI GEREĞİNCE,
YİNE DANIŞTAY 8.DAİRESİNİN 2022/786 ESAS 2025/6004 KARARI İLE YİNE DANIŞTAY 8. DAİRESİNİN 2022/772 ESAS 2025/4513 KARAR SAYILI İLAMLARI GEREĞİNCE,
DAİREMİZCE HER İKİ ANAYASA MAHKEMESİ İPTAL KARARLARI VE SONRASI DANIŞTAY DAİRESİNİN İPTAL KARARLARI GEREĞİNCE ZARAR GÖREN MAĞDURLARIN MALULİYETLERİNİN ÖZÜRLÜLÜK ÖLÇÜTÜ YÖNETMELİĞİ İLE ERİŞKİNLER İÇİN ENGELLİLİK YÖNETMELİĞİNİN UYGULAMA YÖNETMELİĞİNİN UYGULANMA İMKANI OLMAYACAĞINDAN BAHİSLE ÇALIŞMA GÜCÜ VE MESLEKTE KAZANMA GÜCÜ KAYBI ORANI TESPİT İŞLEMLERİYÖNETMELİĞİNE GÖRE BELİRLENMESİNE VE PMF 1931 İN UYGULANMASINA YÖNELİK ,
Dairemizin 2024/1471 ve 2024/1331 esas sayılı dosyalarında buna yönelik verilen direnme kararlarımızın Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08/04/2016 tarihli 2025/488 esas 2026/223 karar ve 2025/489 esas ve 2026/224 sayılı dosyalarıyla bozulmakla verilen ,bu bozma kararları esas alınarak, Dairemizin yerleşik uygulamasından dönülmek suretiyle ,
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/15277 esas, 2022/4707 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere;
Tazminat hesaplanırken bakiye ömür süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre belirlenmesi ve işleyecek (bilinmeyen) devre hesaplamasında her yıl için gelirin %10 artırılıp %10 iskonto edilmesi esasına dayanan progresif rant yönteminin kullanılmasıyla hesaplamanın yapılması gerekir.
Bu kapsamda İDM ce yapılan hesaplama TRH 2010 tablosunun esas alınması , hesaplamalarda progresif rant yönteminin kullanılması ile bilinmeyen (işleyecek) devredeki gelirlerin her yıl için % 10 artırılıp % 10 iskonto edilmesi suretiyle HESAPLAMA YAPILMASI DOĞRUDUR İTİRAZ YERSİZDİR
Keza
TMK’nun 185. madde hükmü gereğince, anne-baba birlikte çocukların bakımından sorumludur, aynıyasanın 327.maddesinde ise “çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve babatarafından karşılanır” denilmektedir. Her baba ve annenin çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi gerekmektedir. Kaza tarihinde annenin çalışmayıp aile ekonomisine katkısının bulunmadığının tespiti nedeniyle sadece baba yönünden hesaplanacak tazminattan asgari ücretin %5'i oranında yetiştirme giderinin indirilmesi doğrudur.
Bu halde, dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenle, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, vakıa mahkemesi hakiminin objektif, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına ve hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere göre, HMK’nın 355. maddesi uyarınca istinaf sebepleriyle sınırlı olarak ve resen kamu düzeni yönünden yapılan inceleme sonucu, ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varılarak,
Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereği esas yönünden reddine ilişkin aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
H Ü K Ü M: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
1-İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığından, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereği ESASTAN REDDİNE,
2-İstinaf eden davalıdan alınması gereken 127.461,52 TL karar ve ilam harcından istinaf aşamasında yatırılan 31.865,38 TL nin mahsubu ile bakiye 95.596,14 TL eksik harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,
3-Davalı tarafından istinaf aşamasında yapılan masrafların davalı üzerinde bırakılmasına,
4-İstinaf incelemesi sırasında duruşma açılmadığından vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
Dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda HMK'nun 361 maddesi gereğince kararın taraflara tebliğ tarihinden itibaren İKİ HAFTA içinde TEMYİZ YOLU AÇIK olmak üzere OYBİRLİĞİ ile karar verildi. 30/10/2026
.....
Başkan
...
e-imzalı
.....
Üye
...
e-imzalı
.....
Üye
...
e-imzalı
.....
Katip
...
