- Ana sayfa
- Yargı kararı
Bölge Adliye Mahkemesi Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi E. 2026/432 K. 2026/2199
Karar tarihi: 3 Kasım 2026
Atıf yapılan maddeler
- 6102 sayılı TÜRK TİCARET KANUNU, m. 21/2
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 222
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 353
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 355
- 6100 sayılı HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU, m. 361
- 6235 sayılı TÜRK MÜHENDİS VE MİMAR ODALARI BİRLİĞİ KANUNU, m. 14
- 2004 sayılı İCRA VE İFLAS KANUNU, m. 67/2
Karar metni
T.C.
DENİZLİ
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
4. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
- KARAR TARİHİ
- 03/11/2026
- İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ
- ... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
- TARİHİ
- 20/01/2026
- NUMARASI
- ...Esas ... Karar
- VEKİLLERİ
- Av. ... Av. ... Av. ... ...
- VEKİLLERİ
- Av. ... Av. ... Av. ...
- DAVANIN KONUSU
- İtirazın İptali (Ticari Nitelikteki Hizmet Sözleşmesinden Kaynaklanan)
- G.KARAR YAZIM TARİHİ
- 04/11/2026
İlk derece mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına yönelik davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ:
Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflarınca müvekkili şirketin yapmış olduğu muhtelif sayıda alez, battaniye, çarşaf gibi ürünleri yıkama/temizleme hizmetine karşılık 11/11/2023 fatura ve düzenleme tarihli, ... fatura sayılı faturadan kaynaklanan 164.818,86TL asıl ve 50.816,14TL işlemiş faiz olmak üzere karşı taraftan toplamda 215.635TL alacağı nedeniyle davalı şirket aleyhine ... İcra Dairesi'nin ... Esas sayılı dosyasıyla icra takibi başlatıldığını, karşı taraf borçlu tarafından yetkiye, borcun tamamına, dayanak belgelere, işlemiş ve işleyecek faize, faiz oranına ve tüm ferilere itiraz edildiğini, davalının borca itirazları nedeniyle icra müdürlüğünce takibin borçlu yönünden de durmasına karar verilmesi nedeniyle, davalı şirketin menkul ve gayrimenkul malları ile üçüncü şahıslarda bulunan hak ve alacaklarından borca yetecek kadarının üzerine teminatsız olarak veya uygun görülecek miktarda teminat karşılığında ihtiyati haciz konulmasına, davalının takibe itirazlarının iptaline ve takibin aynen devamına, takip miktarının % 20’sindan aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatının davalıdan tahsili ile müvekkile ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı yan ile müvekkili şirket arasında süregelen bir ticari ilişki bulunmadığını, ancak müvekkili şirkete ait olan ve işletmede kullanılan ürünlerin yıkanması- temizlenmesi ve kurutma hizmeti almak amacıyla davalı şirket ile iletişime geçildiği ve taraflarca anlaşma sağlandığını ne var ki, davacı tarafın dilekçesinde belirttiği ve dilekçesi ekinde yer verdiği fiyat teklif formunda yer alan ücretler üzerinden anlaşma sağlanmadığı, davacı tarafın daha düşük ücretler ile hizmet vereceğini taahhüt ettiği ve anlaşmanın bu yönde sağlandığını, ne var ki davacının işin bitim tarihinde işi süresinde ve eksiksiz olarak tamamlayamadığını, davalı tarafa teslim edilen otelin tekstil ürünleri anlaşma gereği gibi temizlenmediği, lekeli, yırtılmış/aşınmış olarak kullanılamaz halde müvekkili şirkete iade edildiği, davacının kendisine verilen işi, ayıptan ari ve zamanında bitiremediği gibi müvekkili şirket tarafından kendisine teslim edilen ürünleri de eksik ve kullanılamaz şekilde iade ettiğini, davacının müvekkili şirkete fayda sağlamanın aksine maddi ve ticari zarara neden olduğunu, bu nedenlerle müvekkili şirket tarafından başka bir şirketten hizmet alındığı ve davacı tarafça tahrif edilen otel tekstillerinin yerine turizm sezonunun en hareketli olduğu dönemlerde yeni ürünler alınmak zorunda kalındığı ve bu durumun gerek müvekkili şirketin kalite politikasını olumsuz etkilediği gerekse finansal planlamasını sekteye uğrattığını, bu haliyle müvekkili şirketin davacının, taahhüt ettiği hizmeti yerine getirmemesi nedeniyle müspet zarara uğradığını, tüm bunlara rağmen tamamlanmayan iş karşılığı bedel müvekkili şirkete fatura edildiğini, söz konusu faturanın müvekkili şirket tarafından incelendiğinde ise fatura içeriğinin gerçeği yansıtmadığının görüldüğünü, zira davacı tarafın fatura içeriğini kötü niyetli bir şekilde tabiri caizse şişirdiği- ürün sayılarını fazla gösterdiğini, 11/11/2023 tarihli, ... Numaralı ve toplam 164.818,86-TL bedelli faturanın müvekkili şirkete gönderildiğini, davacı tarafından yapılmayan işe karşılık müvekkilden istenilen iş karşılığı fatura iade edildiğini, davacı tarafından bahse konu fatura bedeli karşılığı iş ifa edilmediği, müvekkili şirketin davacıdan hiçbir fayda sağlamadığı gibi davacının ayıplı ifası nedeniyle zarara uğradığını, bu hususta alacak haklarını saklı tuttuklarını, davacı tarafından talep edilen faturaya dayalı ve/veya sair herhangi bir borcu bulunmadığını, kaldı ki davacı tarafça düzenlenen fatura teklif formunda belirtilen usul ve esasta da düzenlenmediğini, faturayı ve ifayı kabul etmemekle birlikte davacı tarafından dilekçe ekinde sunulan teklif formu incelendiğinde de teklifin kilo ile yapıldığı ancak müvekkili şirkete iletilen faturanın “Adet” olarak kesildiğini, yine bir diğer hususun ise davacı şirket tarafından sunulmayan hizmet, ürün ve adetlere ilişkin hizmet verilmiş gibi gösterildiğini ve faturada belirtildiğini, davacı tarafın iddiaları ve sunmuş olduğu delillerinin çeliştiğini, davacı tarafın dilekçesinde faturaya itiraz için belirlenen 8 günlük sürenin aşıldığını beyan ettiği, ne var ki, bu durum fatura içeriğinin kabulü anlamına gelmediği gibi faturanın kesinleşmesini de sağlamadığı, davacının öncelikle müvekkili şirket ile ticari ilişkisini, faturanın verilmesine neden olan işin yapılmış olduğunu, fatura bedeli kadar iş yapıldığını, işin eksiksiz ve ayıptan ari müvekkil şirkete teslim edildiğini ispat etmesi gerektiğini, aksi halde tek başına fatura, işin yapıldığı ve faturanın kesinleştiğini göstermediğini, tüm bunlara ek olarak davacı tarafından iş gereği gibi ifa edilmediğinden herhangi bir hak ve alacak bulunmadığını, bu nedenle müvekkili şirketin temerrüde düşürülmesi ve dolayısıyla faiz işlemesinin de kabul edilemeyeceğini, bir an için davacı yanın davasının haklı olduğu düşünülse dahi talep edilen icra inkâr tazminatının şartlarının oluşmadığını, zira icra inkâr tazminatına hükmedilebilmesi için alacağın likit olması gerektiğini, müvekkili şirket ile davacı arasında akdedilen herhangi bir vade farkı anlaşması bulunmadığından alacağın likit olduğundan söz edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI:
İlk derece mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; toplanan delillerin değerlendirilmesi kapsamında taraflar arasında çarşaf, battaniye, alez gibi temizleme hizmetine karşılık ilişkin sözleşmenin imza edildiği, vaki sözleşme kapsamında davacı tarafça ... numaralı faturanın düzenlediği davalının iddiasının sözleşme konusu hizmet kapsamında sözleşme şartlarına uygun olmayan şekilde ve eksik teslim yapıldığı iddia edilmişse de, mahkemece 23/12/2025 tarihli celsede eksik ve ayıba yönelik ihbar veya ihtarın kesin süre içinde mahkemeye bildirilmesi istendiği ancak bu konuya ilişkin belgenin sunulamadığının tespit olunduğunu, davalı ve davacının ticari defterleri üzerinde inceleme yaptırıldığı, anılan bilirkişi raporunun dosya içerisine alındığı, vaki rapor doğrultusunda davacının davalıdan, takip konusu alacak meblağında alacaklı olduğunun tespit edildiği, davalının, vaki tespitin aksini ispat edecek bir delili de dosyaya sunmamış olduğu mahkemece tespit edildiği, akde aykırı hareket ettiği ve bu haliyle de sebepsiz zenginleştiği tespit olunan davalı tarafça icra dosyasına yapılan itirazda, taraflar arasında ticari bir ilişkinin bulunmadığı gibi eksik/ayıplı ifa iddia olunmuş ise de, dosyadaki mevcut delil durumu, davacı tarafından gönderilen teklif mektubu, ticari defterler kayıtları vaki iddianın da gerçeği yansıtmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile ... İcra Dairesi'nin ... Esas sayılı dosyada davalı tarafça yapılan itirazın iptali ile takibin aynen devamına, takip çıkışı üzerinden alacağın %20'si oranında (43.127,00TL) icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
İSTİNAF SEBEPLERİ:
Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; ön incelemede davalıya tanık listesi sunması için süre verilmemesi; “hukuki dinlenilme hakkı” ve “silahların eşitliği”ni ihlal ettiğini, cevap dilekçelerinde tanık deliline dayanacağını açıkça beyan ederek tanık listesini sunmak üzere süre talep etmiş olmalarına rağmen, tanıklarının bildirilmesi için süre verilmeden dosyanın bilirkişiye verildiğini, ilk derece mahkemesince ön inceleme tutanağını esas alarak tahkikat aşamasına geçilmesine karar verildiği; böylelikle davalı yan bakımından tanık deliline başvurma hakkının fiilen ortadan kaldırıldığını, oysa HMK sistematiğinde ön incelemenin; tarafların iddia ve savunmalarını somutlaştırdığı, delillerini tam ve eksiksiz biçimde bildirdiği, çekişmeli vakıaların netleştirildiği ve tahkikatın çerçevesinin belirlendiği kritik bir aşama olduğunu, bu aşamada taraflardan birine delil bildirme yönünden süre tanınırken, diğer tarafa aynı imkânın sağlanmaması; hukuki dinlenilme hakkı, silahların eşitliği ilkesi ve adil yargılanma hakkının açık ihlali olduğunu, nitekim somut uyuşmazlıkta tanık delili; hizmetin ayıplı ve eksik ifa edilip edilmediği, teslim edilen ürünlerin fiili durumu, iade ve itiraz sürecinin nasıl ve ne şekilde gerçekleştiği, hizmetin gereği gibi yerine getirilip getirilmediği, gibi uyuşmazlığın özünü oluşturan tamamen olgusal ve teknik vakıaların ispatı bakımından asli ve vazgeçilmez nitelikte olduğunu, sonuç itibarıyla tanık delilinin etkili ve gerçek anlamda kullanılmasının fiilen engellenmesi, yargılamanın eksik inceleme ile sonuçlandırılması sonucunu doğurduğu; bu hususun istinaf incelemesinde kamu düzeni kapsamında resen gözetilmesi gereken, kararın usulden kaldırılmasını ve dosyanın yeniden görülmesini gerektiren açık bir bozma sebebi olduğunu, mahkemenin “ayıp/eksik ifa ihbarı belgesi sunulamadı” yaklaşımı, savunmanın ispatını tek delile indirgediği; delillerin birlikte değerlendirilmesi yükümlülüğüne aykırı olduğunu, gerekçeli kararda mahkemenin 23/12/2025 tarihli celsede, davalı taraftan ayıplı ve/veya eksik ifaya ilişkin ihbar ya da ihtarın sunulmasının istendiğini, bu yönde herhangi bir belge ibraz edilmediğini belirterek, davalının savunmasını bu gerekçeyle etkisiz kıldığını, ne var ki davalının savunması; mahkemenin daraltıcı biçimde değerlendirdiği üzere yalnızca yazılı bir “ayıp ihbarı” belgesinin varlığına indirgenebilecek nitelikte olmadığını, somut uyuşmazlıkta davalı müvekkili şirketin hizmetin gereği gibi ifa edilmediğini, ifa edilen işin ayıplı ve eksik olduğunu, teslim edilen ürünlerin kullanılamaz durumda iade edildiğini, fatura içeriğinin gerçeği yansıtmadığını ve bedelin şişirildiğini, işin “kilo üzerinden” teklif edilmesine rağmen “adet üzerinden” faturalandırıldığını, açık, tutarlı ve somut vakıalara dayalı şekilde ileri sürdüğünü, bu vakıaların mahiyetleri gereği tek başına yazılı ihbar belgesiyle sınırlı olmayan, fiili teslim, kullanım, iade ve ifa sürecine ilişkin olgusal ispatı gerektiren iddialar olduğunu, bu çerçevede mahkemenin tanık delili başta olmak üzere, taraflar arasındaki fiili ifa ve teslim sürecini aydınlatabilecek delil setini hiç değerlendirmeksizin, savunmayı yalnızca “yazılı ihbar sunulmadığı” gerekçesiyle bertaraf etmesinin; ispat hukukunun temel ilkelerine açıkça aykırı olduğunu, zira hâkimin delilleri tek tek değil, birlikte ve bütünsel olarak değerlendirmekle yükümlü olduğunu, somut olayda mahkemenin ayıplı/eksik ifaya ilişkin iddiaların maddi vakıa boyutunu araştırmadan, tanık dinlenmesi yoluna gitmeden, teslim ve iade sürecine ilişkin olguları irdelemeden hüküm kurmak suretiyle eksik inceleme ile sonuca ulaştığını, bu yaklaşımın aynı zamanda delillerin takdirinde hata teşkil ettiğini, sonuç olarak davalı savunmasının yalnızca yazılı bir ihbar belgesinin ibraz edilmemesine indirgenmesi ve buna dayanılarak hüküm kurulması; maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasına elverişli tüm delillerin toplanıp değerlendirilmesi yükümlülüğünün ihlali anlamına geldiği, ayıplı/eksik ifa savunması esastan karşılanmadan “sebepsiz zenginleşme” gibi nitelemelerle hüküm kurulmasının çelişkili olduğunu, mahkemenin gerekçeli kararında davalı tarafı; “akde aykırı hareket etmek suretiyle sebepsiz zenginleştiği” yönünde nitelemek suretiyle sonuca gittiğini, ne var ki bu değerlendirmenin somut uyuşmazlığın hukuki ve fiilî çekirdeğiyle örtüşmediğini, zira taraflar arasındaki ihtilafın özü; sebepsiz zenginleşme değil, davalı tarafça açıkça ileri sürülen hizmetin ayıplı ve/veya eksik ifa edilip edilmediği hususu olduğunu, ayıplı/eksik ifa iddiası; uyuşmazlığın çözümünde ön sorun niteliğinde olduğunu, bu iddia değerlendirilmeden, işin gereği gibi ifa edilip edilmediği, bedelin hak edilip edilmediği, fatura içeriğinin gerçeği yansıtıp yansıtmadığı araştırılmadan; davalının “akde aykırı davranarak sebepsiz zenginleştiği” sonucuna varılması hukuki nitelendirme hatası teşkil ettiğini, mahkemenin ayıplı/eksik ifaya ilişkin maddi vakıaları tanık dâhil hiçbir delili ikmal etmeden, yalnızca davacı taraf ticari defterlerinde yer alan alacak kaydını esas alarak hüküm kurduğunu, oysa ticari defter kayıtları, tek başına ve karşı tarafça açıkça itiraz edilen hâllerde, alacağın varlığını ve haklılığını kesin biçimde ispatlayan mutlak delil niteliğinde olmadığını, bu hâliyle mahkemenin maddi vakıayı tam olarak tespit etmeden, uyuşmazlığın esasını oluşturan ayıplı/eksik ifa iddiasını araştırmaksızın ve delil setini tamamlamaksızın hüküm kurmak suretiyle, eksik incelemeye dayalı ve isabetsiz bir hukuki değerlendirme yaptığını, sonuç itibarıyla ayıplı/eksik ifa iddiası hakkında herhangi bir esasa girilmeden, sırf davacı defterlerinde alacak kaydı bulunduğu gerekçesiyle davalının “sebepsiz zenginleştiği” kabulü; maddi gerçeğin ortaya çıkarılması yükümlülüğüne açıkça aykırı olup, bu yönüyle kararın istinaf incelemesinde kaldırılmasını gerektiren ciddi bir hukuka aykırılık oluşturduğunu, “muacceliyet/temerrüt” şartları oluşmadan faiz talebi kabul edilemezken; “takibin aynen devamı” hükmüyle faiz itirazının iptalinin de sonuçlandırıldığını, dava ve takip konusu icra dosyasında 11/11/2023 tarihinden 10/07/2024 tarihine kadar işlemiş faiz talep edildiği gibi, takip tarihinden sonra asıl alacak üzerinden yıllık %51,75 oranında reeskont/avans faizi yürütülmesi istendiğini, mahkemenin ise “itirazın iptali ile takibin aynen devamına” karar vermek suretiyle; yalnızca asıl alacak yönünden değil, faiz ve fer’iler bakımından da davalı tarafın itirazını ortadan kaldırdığı ve takipte talep edilen faiz rejimini aynen hükme taşıdığını, oysa müvekkili şirketin daha takip aşamasından itibaren temerrüt ve faiz talebine açıkça itiraz ettiği, taraflar arasındaki hizmet ilişkisinde işin gereği gibi ifa edilmediğini, hizmetin ayıplı ve eksik olduğunu, bu nedenle temerrüt ve faiz koşullarının oluşmadığını açık ve tutarlı biçimde savunduğunu, bu savunmanı yargılama boyunca da ısrarla sürdürüldüğünü, mahkemenin temerrüt koşullarının somut olayda oluşup oluşmadığını değerlendirmeksizin; yalnızca “itirazın iptali” sonucundan hareketle faiz-fer’iler yönünden de takibin aynen devamına karar verdiğini, bu yaklaşımın faiz hukukunun temel ilkeleriyle bağdaşmadığı gibi somut olayın özelliklerini göz ardı eden eksik ve hatalı bir değerlendirme niteliğinde olduğunu, icra inkâr tazminatı koşulları olmadığını; alacağın likit olmadığını, defter/raporlar dahi çelişkili olduğunu, mahkemenin dava konusu alacağın “likit” olduğu kabulüyle, davalı aleyhine icra inkâr tazminatına hükmettiğini, ancak bu kabulün dosya kapsamı ve uyuşmazlığın mahiyetiyle örtüşmediğini, somut dosyada davalı tarafın; yargılamanın en başından itibaren işin ayıplı ve/veya eksik ifa edildiğini, bu nedenle bedelin hak edilmediğini, fatura içeriğinin gerçeği yansıtmadığını ve şişirilmiş olduğunu açık, tutarlı ve süreklilik arz edecek şekilde savunduğunu, dolayısıyla alacağın varlığı ve miktarı, davalı yönünden başından itibaren ciddi ve esaslı şekilde çekişmeli olduğunu, nitekim dosyada yer alan bilirkişi değerlendirmelerinde dahi, davalı şirket ticari defterlerinde dava konusu faturaya dayalı bir borç kaydının bulunmadığı yönünde tespitler bulunduğunu, bu durumun alacağın varlığı ve miktarının yargılama sırasında dahi tartışmalı olduğunu açıkça ortaya koyduğunu, oysa icra inkâr tazminatına hükmedilebilmesi için; alacağın her türlü itirazdan ari, hesaplanabilir, kesin ve tartışmasız olması gerektiğini, ayıplı/eksik ifa iddialarının ileri sürüldüğü, teslim–kabul–bedel ilişkisinin uyuşmazlık konusu olduğu ve fatura içeriğinin gerçeği yansıtmadığının savunulduğu bir durumda; alacağın likit olduğundan söz edilmesinin hukuken mümkün olmadığını, bu hâliyle mahkemenin likidite koşulları oluşmaksızın icra inkâr tazminatına hükmetmek suretiyle, İİK m.67/2’nin aradığı şartlarını gözardı ettiği ve yerleşik içtihatlara aykırı bir sonuca ulaştığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.
DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE:
Dairemizce HMK'nın 355. maddesi kapsamında istinaf dilekçesinde belirtilen hususlarla sınırlı olmak üzere ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen dikkate alınarak yapılan inceleme neticesinde;
İstinaf başvurusuna konu uyuşmazlık, hizmet sözleşmesinden kaynaklı faturaya dayalı olarak başlatılan icra takibine itirazın iptali talebine ilişkindir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 222. Maddesine göre, Ticari defterlerin, ticari davalarda delil olarak kabul edilebilmesi için, kanuna göre eksiksiz ve usulüne uygun olarak tutulmuş, açılış ve kapanış onayları yaptırılmış ve defter kayıtlarının birbirini doğrulamış olması şarttır. Ayrıca usulüne uygun olarak tutulan ticari defter kayıtlarının sahibi ve halefleri lehine delil olarak kabul edilebilmesi için, diğer tarafın aynı şartlara uygun olarak tutulmuş ticari defterlerindeki kayıtların bunlara aykırı olmaması veya diğer tarafın ticari defterlerini ibraz etmemesi yahut defter kayıtlarının aksinin senet veya diğer kesin delillerle ispatlanmamış olması gerekir. Diğer tarafın ikinci fıkrada yazılan şartlara uygun olarak tutulan ticari defterlerinin, ilgili hususta hiçbir kayıt içermemesi hâlinde ticari defterler, sahibi lehine delil olarak kullanılamaz. Bu şartlara uygun olarak tutulan defterlerdeki sahibi lehine ve aleyhine olan kayıtlar birbirinden ayrılamaz.
6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu(TTK)'nun 21/2. maddesinde, bir fatura alan kişinin aldığı tarihten itibaren sekiz gün içinde, faturanın içeriği hakkında bir itirazda bulunmamışsa bu içeriği kabul etmiş sayılacağı düzenlenmiştir.
Faturaya sekiz günlük süre içinde itiraz edilmemişse, TTK. m 21/2'ye göre, itiraz etmeyen kimse, fatura içeriğini kabul etmiş sayılır. Ancak sekiz gün içinde itiraza uğramayan fatura, taraflar arasında, aksi iddia ve ispat edilemeyen bir delil, geçici bir zaman için de olsa borçluyu sorumlu kılan bir ödeme emri de sayılmaz. İtiraza uğramayan fatura, içeriğinin aksi ispat edilebilir ticari bir belgedir. Ayrıca adına fatura düzenlenen, bu faturayı ticari defterlerine itirazsız olarak kaydetmişse, bu kayıt, fatura konusu sözleşmenin ve bu sözleşmedeki işin yapıldığı anlamına gelir. Davalı borçlunun uzun süre sonra iade faturası düzenlemesi özellikle bu faturanın karşı tarafın defterlerine kaydedilmemiş olması karşısında bu olguyu değiştirimez. Bu durumda borçlu taraf, faturaları ticari defterine işlemişse, borcun doğmadığını veya borcu ödediğini ispatlamak zorundadır. Zira, davalının kendi ticari defterlerindeki kayıtlar aleyhine delil teşkil eder. Bu durumda davalı davacının faturalarını benimseyerek ticari defterine kaydettiğine göre, kendi ticari defter kayıtlarının aksini yazılı delille ispatlaması gerekir.
Dosyadaki belgelere, mevcut delil durumuna, kararın dayandığı delillerle belirtilen gerekçelere, davacı tarafın düzenlediği 11/11/2023 tarih 164.818,86 TL bedelli faturanın davalı şirketin ticari defterine 01/12/2023 tarihinde kaydedilmesine, davalı tarafından itiraz süresi geçtikten sonra iade faturası düzenlenmiş ise de, faturaya konu iade edilen bir malın bulunmadığına, alacağın da likit olmasına göre, aşağıdaki kısım dışındaki ilk derece mahkemesi karar ve gerekçesinin usul ve yasaya uygun olduğu, kanunun olaya uygulanmasında hata edilmediği, ihtilafın doğru tanımlandığı anlaşmakla; davalı vekilinin sair istinaf itirazının reddi gerekir.
Davacı alacaklı, fatura tarihi itibarinden faiz talebinde bulunmuş ise de, davalıyı icra takibinden önce usulüne uygun olarak temerrüde düşürdüğünü ispat edemediğinden, işlemiş faize yönelik itirazın iptali talebinin reddi gerekirken, bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmasızın, itirazın tümüyle iptaline karar verilmesi yerinde olmamıştır.
Açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden karar vermek üzere kaldırılması gerekmiş, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;
A)Davalı vekilinin istinaf başvurusunun KABULÜ İLE, ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 20/01/2026 tarih, ... Esas ... Karar sayılı kararının HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince düzeltilerek aşağıdaki şekilde yeniden karar verilmek üzere KALDIRILMASINA,
1-Davanın KISMEN KABULÜ ile, ... İcra Dairesi'nin ... Esas sayılı dosyasında 164.818,86 TL asıl alacak yönünden itirazın iptali ile icra takip tarihinden itibaren işleyecek takipte belirtilen reeskont faiz ile takibin devamına, işlemiş faize (50.816,14 TL) yönelik itirazın iptali talebinin reddine,
2-Asıl alacağın %20'si oranında (32.963,77 TL) icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
3-Alınması gerekli 11.258,78 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 2.604,33-TL harcın mahsubu ile bakiye 8.654,45-TL harcın davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına,
4-6235 Sayılı Kanunun 14. Maddesi gereğince kabul ve red oranına göre hesaplanan 2.751,63TL arabuluculuk ücretinin davalıdan, 848,37 TL arabuluculuk ücretinin davacıdan alınarak hazineye irat kaydına,
5-Davacı tarafından yatırılan toplam 3.092,73-TL (427,60-TL BHV, 60,80-TL VSH, 2.604,33-TL peşin harç) harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
6-Davacı tarafından yargılama aşamasında yapılan toplam 10.242,00-TL (1.242,00-TL tebliğler ve posta, 9.000,00 TL bilirkişi ücreti) yargılama giderinin kabul-red oranı nazara alınarak hesaplanan 7.828,39 TL sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,
7-Davalı tarafından yapılan yargılama giderleri bulunmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,
8-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 62.000,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
9-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 50.816,14-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
B)İstinaf yargılaması bakımından:
1-Davalı tarafından yatırılan 3.685,00 TL istinaf karar harcının talebi halinde kendisine iadesine,
2-Davalı tarafından yapılan 2.002,00 TL istinaf kanun yoluna başvurma harcından ibaret istinaf yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
3-İstinaf yargılaması sırasında duruşma açılmadığından vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,
C)Gider avansından kalan kısmın karar kesinleştiğinde re'sen yatırana iadesine,
Ç)İstinaf kararının dairemizce taraflara tebliğine,
D)Harç ve avans iadesi işlemlerinin ilk derece mahkemesince yerine getirilmesine,
Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, HMK'nın 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde temyiz yolu açık olmak üzere oy birliği ile karar verildi.03/11/2026
...
Başkan ...
Üye ...
Üye ...
Katip ...
Bu belge güvenli elektronik imza ile imzalanmıştır.
