mevzuatuzmani.net — Hukuki Bilginin Güvenilir Adresi
  1. Ana sayfa
  2. Kanun
  3. 6706 sayılı Kanun
  4. Madde 32

ALTINCI BÖLÜM – Hükümlü Nakli

6706 sayılı Kanun Madde 32 – Türkiye’den hükümlü nakli

CEZAÎ KONULARDA ULUSLARARASI ADLÎ İŞ BİRLİĞİ KANUNU · Resmî Gazete 5 Mayıs 2016, sayı 29703

Sade özet

Türk mahkemelerinde hüküm giyen kişilerin, belirlenen şartlar altında cezanın infazı amacıyla başka bir devlete nakledilmesine ilişkin usul ve esasları düzenler. Nakil süreci için gerekli belgelerin paylaşımı, mali yükümlülüklerin durumu ve tarafların rızası esastır. Nihai nakil kararı, ilgili yabancı devletin onayıyla Adalet Bakanı tarafından verilir.

  • Nakil için hükümlünün hedef devlet vatandaşı olması veya güçlü bağının bulunması, rızasının olması, hükmün kesinleşmesi, fiilin karşı devlet hukukunda da suç olması, merkezî makam aksini kararlaştırmadıkça en az altı ay hapis cezasının kalması ve Türkiye'de başka bir soruşturma/kovuşturmanın bulunmaması gerekir (1. fıkra).
  • Adlî para cezasının ödenmesi gerekir; ödenmeyen kısımlar hapis cezasına çevrilip bakiyesi mevcut cezaya eklenerek yabancı devlete bildirilir (4. fıkra).
  • Ödeme gücü olan hükümlülerin yargılama giderlerini ödemiş olması şarttır (5. fıkra).
  • Karar verilmeden önce nakledilecek devletten infaz yönteminin ve süresinin bildirilmesi ve bu bilginin hükümlüye tebliğ edilmesi zorunludur (6. fıkra).
  • Nakil işlemini, yabancı devletin muvafakati üzerine Adalet Bakanı karara bağlar (7. fıkra).

Kimleri ilgilendirir: Türkiye'deki ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlüler, bunların kanuni temsilcileri ve yakınlarını ilgilendirir.

Kaynak: 6706 sayılı CEZAÎ KONULARDA ULUSLARARASI ADLÎ İŞ BİRLİĞİ KANUNU, m. 32

Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.

Tam madde metnini göster
(1) Türk mahkemeleri tarafından hakkında mahkûmiyet kararı verilen ve ceza infaz kurumunda bulunan hükümlü, aşağıdaki koşulların birlikte bulunması hâlinde cezanın infazı amacıyla yabancı devlete nakledilebilir: a) Hükümlünün nakledileceği devletin vatandaşı olması veya bu devlet ile güçlü sosyal bağlarının bulunması. b) Hükümlünün veya kanunî temsilcisinin rıza göstermesi. c) Mahkûmiyet kararının kesinleşmiş olması. ç) Mahkûmiyet kararına konu fiilin nakli istenen devlet hukukuna göre suç teşkil etmesi. d) Merkezî makamlarca aksi kararlaştırılmadıkça, talep tarihinde, hükümlünün ceza infaz kurumunda infazı gereken en az altı ay hapis cezasının bulunması. e) Hükümlü hakkında başka bir suçtan dolayı, Türkiye’de bir soruşturma veya kovuşturma bulunmaması. (2) Hükümlü, kanunî temsilcisi veya yakını tarafından Türkiye’den başka bir devlete nakil talebinde bulunulması hâlinde, bu devlet makamlarına; a) Mahkûmiyet kararının onaylı sureti, b) Hükme esas alınan kanun maddelerinin metni, c) Hükümlünün veya kanunî temsilcisinin nakle rıza gösterdiğine dair belge, ç) İnfazı gereken bakiye cezayı gösteren belge, d) Gerekli görüldüğü takdirde, hükümlünün sağlık durumunu gösteren tıbbî raporlar ile hastalığı varsa tedavisine ilişkin tavsiyeleri içeren belgeler, e) Gerekli görüldüğü takdirde bu fıkrada belirtilen belgelerin tercümeleri, gönderilir. (3) Nakil koşullarının bulunmadığının, naklin, hükümlünün sosyal rehabilitasyonuna katkı sağlamayacağının, ceza adaletinin amaçlarına hizmet etmeyeceğinin veya Türkiye’nin millî güvenliği ile temel çıkarlarına uygun düşmeyeceğinin anlaşılması hâlinde, nakil talebi Merkezî Makam tarafından reddedilebilir. (4) Hükümlünün hapis cezası ile birlikte adlî para cezasının bulunması hâlinde, nakle karar verilebilmesi için adlî para cezasının ödenmesi gerekir. Adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilir. Hükümlünün Türkiye’de infaz edilen cezası, öncelikle adlî para cezasından çevrilen hapis cezasına mahsup edilir. Hükümlünün ceza infaz kurumunda kaldığı süre adlî para cezasından çevrilen hapis cezasını karşılamadığı takdirde infazı gereken bakiye, hapis cezasına eklenir. Bulunan ceza miktarı yabancı devlete bildirilir ve kabul edilmesi hâlinde nakle karar verilebilir. (5) Nakil talebinin kabul edilebilmesi için yargılama giderlerinin ödenmiş olması gerekir. Ancak, hükümlünün yargılama giderlerini ödeyebilecek durumda olmadığının anlaşılması hâlinde, yargılama giderleri ödenmeden de nakle karar verilebilir. (6) Hükümlünün nakline karar verilebilmesi için naklin yapılacağı devletten hükümlünün ceza infaz kurumunda kalacağı süre ve infazın nasıl yapılacağının bildirilmesi istenir. Bu bilgi hükümlüye tebliğ edilir. (7) Yabancı devletin muvafakat vermesi üzerine hükümlünün nakline Adalet Bakanı karar verir.

Resmî kaynakta görüntüle (mevzuat.gov.tr) ↗

İlgili yargı kararları (0)

Bu maddeye atıf yapan karar henüz eklenmedi.