mevzuatuzmani.net — Hukuki Bilginin Güvenilir Adresi
  1. Ana sayfa
  2. Kanun
  3. 6706 sayılı Kanun
  4. Madde 3

BİRİNCİ BÖLÜM – Genel Hükümler

6706 sayılı Kanun Madde 3 – Merkezî Makamın görev ve yetkileri

CEZAÎ KONULARDA ULUSLARARASI ADLÎ İŞ BİRLİĞİ KANUNU · Resmî Gazete 5 Mayıs 2016, sayı 29703

Sade özet

Bu madde, uluslararası adlî iş birliği süreçlerinde Merkezî Makamın görev, yetki ve sorumluluklarını düzenlemektedir. MerkezÎ Makam, yabancı devletlerle yapılan taleplerin kabulü, yöntemi ve belgelerin kullanımı konusunda karar verme yetkisine sahiptir. Belirli şartlar altında talepleri geri çevirebilir veya bunları şarta ve teminata bağlayabilir.

  • Merkezî Makam, adlî iş birliği taleplerinin kabulüne, yöntemine ve belgelerin kullanımına karar verir (1. fıkra).
  • Hukukî ve fiilî mütekabiliyet yoksa, talep eden devletin Türkiye'nin benzer taleplerini karşılamayı garanti etmesi şartı aranabilir (2. fıkra).
  • Adlî iş birliği taleplerinin yerine getirilmesi şarta veya teminata bağlanabilir (3. fıkra).
  • Suçun ağırlığı ile sarf edilen emek ve masraf arasında açık orantısızlık olması veya rutin olarak reddedilen işlemler olması durumunda talep geri çevrilebilir (6. fıkra).
  • Taleplerin yerine getirilmesi nedeniyle ödenen tazminatlar ilgili devletten talep edilebilir (5. fıkra).

Kimleri ilgilendirir: Merkezî Makamı, adlî mercileri ve adlî iş birliği yapan yabancı devletleri ilgilendirir.

Kaynak: 6706 sayılı CEZAÎ KONULARDA ULUSLARARASI ADLÎ İŞ BİRLİĞİ KANUNU, m. 3

Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.

Tam madde metnini göster
(1) Merkezî Makamın görev ve yetkileri şunlardır: a) Taraf olunan milletlerarası andlaşmalar veya mütekabiliyet ilkesi çerçevesinde, yabancı devletlerin adlî iş birliği taleplerinin kabulü ile Türk adlî mercilerinin yapacağı iş birliği taleplerinin uygunluğu konusunda karar vermek. b) Uygulanacak adlî iş birliğinin türü ve izlenecek yöntem konusunda karar vermek. c) Adlî iş birliği kapsamında devletlerce talep edilen bilgi ve belgelerin kullanılmasına muvafakat vermek, bunların kullanılmasını sınırlandırmak, teminat veya şarta bağlamak. (2) Yabancı devlet ile Türkiye arasında hukukî ve fiilî mütekabiliyet bulunmaması hâlinde, adlî iş birliği talebinin yerine getirilmesi, talep eden devletin Türkiye’nin aynı konuya ilişkin adlî iş birliği taleplerini karşılamayı garanti etmesi şartına bağlanabilir. (3) Yabancı bir devletin adlî iş birliği talebinin yerine getirilmesi, Merkezî Makam tarafından şarta veya teminata bağlanabilir. (4) Merkezî Makam, yargı yetkisine giren hususlar hariç olmak üzere, devletlerce ileri sürülen şartları kabul edebilir veya istenen teminatı verebilir. Merkezî Makamca kabul edilen şartlar veya verilen teminatlar adlî mercileri bağlar. (5) Adlî iş birliği taleplerinin yerine getirilmesi nedeniyle tazminat ödenmesi durumunda, Merkezî Makam ödenen tazminatı ilgili devletten talep edebilir. (6) Adlî iş birliği talebine esas teşkil eden suçun ağırlığı ile talebin yerine getirilmesi için sarf edilecek emek, mesai ve masraf arasında açık orantısızlık bulunması veya bir devletin mutat olarak yerine getirmekten imtina ettiği işlemlere ilişkin olması hâlinde, Merkezî Makam talebi geri çevirebilir. (7) Merkezî Makam, bu Kanun kapsamında yabancı devletlerle yapacağı işlemlerde gerektiğinde ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının görüşünü alabilir.

Resmî kaynakta görüntüle (mevzuat.gov.tr) ↗

İlgili yargı kararları (0)

Bu maddeye atıf yapan karar henüz eklenmedi.