mevzuatuzmani.net — Hukuki Bilginin Güvenilir Adresi
  1. Ana sayfa
  2. Kanun
  3. 6701 sayılı Kanun
  4. Madde 7

İKİNCİ BÖLÜM – Ayrımcılıkla Mücadele

6701 sayılı Kanun Madde 7 – Ayrımcılık iddiasının ileri sürülemeyeceği hâller

TÜRKİYE İNSAN HAKLARI VE EŞİTLİK KURUMU KANUNU · Resmî Gazete 20 Nisan 2016, sayı 29690

Sade özet

Bu madde, Türkiye İnsan Hakları ve Eşitlik Kurumu Kanunu kapsamında hangi durumlarda ayrımcılık iddiasının ileri sürülemeyeceğini ve bu konudaki istisnaları belirlemektedir.

  • Zorunlu mesleki gerekliliklere dayanan, amaca uygun ve orantılı farklı muameleler ayrımcılık sayılmaz (a bendi).
  • Belli bir cinsiyetin istihdamını zorunlu kılan durumlar ile hizmet zorunluluğu nedeniyle uygulanan orantılı yaş sınırları kapsam dışıdır (b bendi, c bendi).
  • Dini kurumların kendi dinlerine mensup kişileri istihdam etmesi veya dernek, vakıf, sendika, siyasi parti ve meslek örgütlerinin tüzüklerindeki ilkeler doğrultusunda üyelik şartı aramasıdır (d bendi, e bendi).
  • Çocuklara veya özel bakıma muhtaç kişilere yönelik önlemler ile eşitsizlikleri gidermek amacıyla yapılan orantılı farklı muameleler istisnadır (ç bendi, f bendi).
  • Vatandaş olmayanların ülkeye giriş, ikamet şartları ve hukuki statüleri nedeniyle karşılaştıkları farklı muameleler ayrımcılık iddiasına konu edilemez (g bendi).

Kimleri ilgilendirir: Ayrımcılık iddiasında bulunabilecek kişiler ile işverenler ve çeşitli kurum ve kuruluşlar.

Kaynak: 6701 sayılı TÜRKİYE İNSAN HAKLARI VE EŞİTLİK KURUMU KANUNU, m. 7

Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.

Tam madde metnini göster
(1) Bu Kanun kapsamında ayrımcılık iddiasının ileri sürülemeyeceği hâller ve istisnalar şunlardır: a) İstihdam ve serbest meslek alanlarında, zorunlu mesleki gerekliliklerin varlığı hâlinde amaca uygun ve orantılı olan farklı muamele. b) Sadece belli bir cinsiyetin istihdamını zorunlu kılan durumlar. c) İşe kabul ve istihdam sürecinde, hizmetin zorunlulukları nedeniyle yaş sınırlarının belirlenmesi ve uygulanması, gereklilik ve amaçla orantılı olması şartıyla yaşa dayalı farklı muamele. ç) Çocuk veya özel bir yerde tutulması gereken kişilere yönelik özel tedbirler ve koruma önlemleri. d) Bir dine ait kurumda, din hizmeti veya o dine ilişkin eğitim ve öğretim vermek üzere sadece o dine mensup kişilerin istihdamı. e) Dernek, vakıf, sendika, siyasi parti ve meslek örgütlerinin, ilgili mevzuatlarında veya tüzüklerinde yer alan amaç, ilke ve değerler temelinde üye olacak kişilerde belli şart ve nitelik aramaları. f) Eşitsizlikleri ortadan kaldırmaya yönelik, gerekli, amaca uygun ve orantılı farklı muamele. g) Vatandaş olmayanların ülkeye giriş ve ikametlerine ilişkin şartlarından ve hukuki statülerinden kaynaklanan farklı muamele.

Resmî kaynakta görüntüle (mevzuat.gov.tr) ↗

İlgili yargı kararları (0)

Bu maddeye atıf yapan karar henüz eklenmedi.