- Ana sayfa
- Kanun
- 5464 sayılı Kanun
- Madde 32
DOKUZUNCU BÖLÜM – Kanunî Yükümlülükler
5464 sayılı Kanun Madde 32 – İspat yükü
BANKA KARTLARI VE KREDİ KARTLARI KANUNU · Resmî Gazete 1 Mart 2006, sayı 26095
Sade özet
Banka ve kredi kartlarıyla ilgili uyuşmazlıklarda ispat sorumluluğunun hangi tarafta olduğunu belirleyen hükümdür. İşlemin niteliğine göre ispat yükünün üye işyerine veya kart çıkaran kuruluşa ait olduğu düzenlenmiştir. Ayrıca çağrı merkezi kayıtlarının saklama süreleri ve dijital belgelerin delil niteliği tanımlanmıştır.
- Telefon, elektronik ortam veya sipariş formu gibi yöntemlerle yapılan işlemlerde ispat yükü üye işyerine aittir (1. fıkra).
- Hatasız kayıt, hesaba aktarım ve teknik arıza bulunmadığının ispat yükümlülüğü kart çıkaran kuruluşa aittir (2. fıkra).
- Çağrı merkezi ses kayıtları bildirim tarihinden itibaren bir yıl süreyle saklanır; ihtilaflı olanlar ise sorun çözülene kadar muhafaza edilir (3. fıkra).
- Birbirini teyit eden elektronik, manyetik, mikrofilm veya mikrofiş kopyaları, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 68 inci maddesinin birinci fıkrasındaki belgelerden sayılır (4. fıkra).
Kimleri ilgilendirir: Üye işyerlerini, kart çıkaran kuruluşları ve kart hamillerini ilgilendirir.
Kaynak: 5464 sayılı BANKA KARTLARI VE KREDİ KARTLARI KANUNU, m. 32
Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.
Tam madde metnini göster
İlgili yargı kararları (1)
İlk Derece Mahkemesi Diyarbakır 2. Asliye Ticaret Mahkemesi
E. 2026/895 K. 2026/122 · 9 Ekim 2026
