mevzuatuzmani.net — Hukuki Bilginin Güvenilir Adresi
  1. Ana sayfa
  2. Kanun
  3. 4904 sayılı Kanun
  4. Madde 19

İKİNCİ KISIM – Özel İstihdam Büroları, Çeşitli Hükümler › BİRİNCİ BÖLÜM – Özel İstihdam Büroları

4904 sayılı Kanun Madde 19 – Özel istihdam bürolarının hak ve yükümlülükleri

TÜRKİYE İŞ KURUMU İLE İLGİLİ BAZI DÜZENLEMELER HAKKINDA KANUN · Resmî Gazete 5 Temmuz 2003, sayı 25159

Sade özet

Özel istihdam büroları, verdikleri hizmetlerin bedelini işverenden alır; yönetmelikle belirlenen istisnalar dışında iş arayanlardan ve geçici işçilerden ücret talep edemezler. Bu bürolar, çalışanlarına yönelik belirli kanuni yükümlülükleri karşılamak ve iş gücü piyasasına dair verileri elektronik ortamda Kuruma bildirmekle yükümlüdür. Yasaya aykırı şartlar içeren veya rekabeti engelleyen bazı anlaşmalar geçersiz kabul edilir.

  • Hizmet bedeli işverenden alınır; yönetmelikle istisna tutulan durumlar hariç iş arayan ve geçici işçiden bedel alınamaz.
  • İşçiye ilişkin 6331, 5510 ve 4447 sayılı Kanunlardan doğan yükümlülükler, 4857 sayılı Kanunun 7 nci maddesi saklı kalmak kaydıyla, büro tarafından yerine getirilir.
  • İstatistikler ve iş gücü verileri, Kurumca belirlenen süre ve formatta elektronik ortamda bildirilmeli ve amacı dışında kullanılmamalıdır.
  • Yönetmelikte öngörülenler dışında iş arayanla bedel konusunda anlaşma yapan büroların işverenlerle yaptığı anlaşmalar geçersizdir (a bendi).
  • Kayıt dışı çalışma, sendika durumu, asgari ücret altı ödeme veya başka yerden hizmet almayı engelleyen anlaşmalar geçersizdir (b ve c bentleri).

Kimleri ilgilendirir: Özel istihdam büroları, işverenler ve iş arayan kişiler.

Kaynak: 4904 sayılı TÜRKİYE İŞ KURUMU İLE İLGİLİ BAZI DÜZENLEMELER HAKKINDA KANUN, m. 19

Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.

Tam madde metnini göster
(Değişik: 6/5/2016 – 6715/9 md.) Özel istihdam bürosu, aracılık ve geçici işçi sağlama faaliyeti karşılığı olarak işverenden hizmet bedeli alma hakkına sahiptir. İş arayanlardan ve geçici iş ilişkisi ile çalıştırılan işçilerden her ne ad altında olursa olsun menfaat sağlanamaz ve hizmet bedeli alınamaz. Ancak aracılık hizmetleri için özel istihdam bürolarınca, yönetmelikle istisna tutulan meslekler ve pozisyonlar için hizmet bedeli alınabilir. Özel istihdam bürosu işçisine ilişkin 20/6/2012 tarihli ve 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu, 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ile 4447 sayılı Kanundan doğan yükümlülükler, 4857 sayılı Kanunun 7 nci maddesi saklı kalmak kaydıyla, özel istihdam bürosu tarafından yerine getirilir. (Değişik birinci cümle:20/7/2025-7555/24 md.) Özel istihdam bürosu, işgücü piyasasının izlenmesi için gerekli olan; iş arayanlar, açık işler, işe yerleştirmeler ve geçici işçi sağlama sözleşmeleri ile ilgili istatistikleri, uygulamanın takibi için gerekli olan diğer bilgi ve belgeleri ve yayımladığı açık iş ilanları ile açık işlere yönlendirdiği kişilere ilişkin verileri süresi, formatı ve esasları Kurumca belirlenen şekilde elektronik ortamda Kuruma bildirmekle yükümlüdür. Özel istihdam bürosu, iş ve işçi bulmaya aracılık için derlediği verileri bu amaçlar dışında kullanamaz. İş ve işçi bulma faaliyetleri ile ilgili olarak; a) Özel istihdam bürolarının yönetmelikte öngörülenler dışında iş arayanlarla bedel alınması konusunda anlaşma yapmaları veya onlardan herhangi bir şekilde menfaat sağlamaları hâlinde özel istihdam büroları ile işverenler arasında yapılmış bulunan anlaşmalar, b) İşçinin kayıt dışı çalışması, sendikaya üye olması veya olmaması ya da asgari ücretin altında ücret ödenmesi şartlarını taşıyan anlaşmalar, c) Bir işverenin veya iş arayanın, işe yerleştirme faaliyeti için diğer özel istihdam bürolarından veya Kurumdan hizmet almalarını engelleyen anlaşmalar, geçersizdir.

Resmî kaynakta görüntüle (mevzuat.gov.tr) ↗

Değişiklik notları

  • (Değişik: 6/5/2016 – 6715/9 md.)
  • (Değişik birinci cümle:20/7/2025-7555/24 md.)

İlgili yargı kararları (2)

Danıştay 10. Daire

E. 2018/3265 K. 2022/1400 · 16 Mart 2022

Danıştay 10. Daire

E. 2007/4030 K. 2010/6813 · 27 Eylül 2010