2920 sayılı TÜRK SİVİL HAVACILIK KANUNU
Kanun · Resmî Gazete 19 Ekim 1983, sayı 18196
Bu özet yapay zeka ile üretilmiştir; hukuki görüş değildir. Bağlayıcı olan tam metindir.
BİRİNCİ KISIM – Amaç, Kapsam ve Tanımlar
Madde 1 – Amaç
BİRİNCİ BÖLÜM – Türk Hava Egemenliği Hükümleri
Madde 4 – Türk hava egemenliği
İKİNCİ BÖLÜM – Sivil Hava Aracı Kazaları
Madde 10 – Hava aracı kazalarının bildirilmesi
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Madde 18 – İzin
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM – Havaalanları ve Tesisleri
Madde 34 – Kuruluş ve işletme
BEŞİNCİ BÖLÜM – Hava Araçları ve Sicillerin Tutulması
Madde 49 – Türk sivil hava aracı
ALTINCI BÖLÜM – Hava Araçlarına İlişkin Uçuş Kuralları
Madde 85 – Hava araçlarının muayene ve kontrolü
YEDİNCİ BÖLÜM – Sivil Havacılık Personeli
Madde 95 – Yeterlik belgesi
BİRİNCİ BÖLÜM – İç Hat Taşıma Sözleşmesi
Madde 106 – Uygulanacak hükümler
İKİNCİ BÖLÜM – Hava Araçları Kullanma Sözleşmeleri
Madde 118 – Kira ve Carter sözleşmeleri
BİRİNCİ BÖLÜM – Sorumluluk Halleri
Madde 120 – Yolcunun uğradığı zarardan sorumluluk
İKİNCİ BÖLÜM – Üçüncü Kişilere Karşı Sorumluluk
Madde 133 – İşletmenin tanımı
BEŞİNCİ KISIM – Ceza Hükümleri
Madde 141
ALTINCI KISIM – Çeşitli Hükümler
Madde 146 – Cebri icra
YEDİNCİ KISIM – Son Hükümler
Madde Ek 1
